كمالات و مناقب او « 1 » به مرتبه [ اى ] رسيده و به منزله و جايى انجاميده كه موافق و مخالف و مؤالف را در آن شايبه [ اى ] نمانده .
رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ
« 2 »
هشتم : حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دو نوبت امير المؤمنين على را در زمان حيات به جاى خود نصب فرمود و اهل البيت را به او سپرد .
اوّل : چون از مكّه به مدينه هجرت فرمود .
دوم : چون حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به تبوك [ عزيمت ] مىفرمود ، حقّ - سبحانه و تعالى - پيغمبر خود را خبر داد كه با اهل تبوك امر به صلح قرار خواهد گرفت و كار به حرب و قتال نمىانجامد ، و از تبوك تا مدينه مسافتى بعيد است .
مبادا كه كفّار و منافقان فرصت يافته ، با مؤمنان ضررى رسانند و عورات مؤمنان را بدنامى طارى مىشود ، و مخالفان از تو و على خايفند ، نه از غير . على را به جاى خود نصب كن تا امر مؤمنان به موجب ارادهء همگنان باشد . پس چون پيغمبر رفت و على ماند ، منافقان چنان كه دأب ايشان است ، بنياد غيبت كرده گفتند كه محمّد با على بد شده كه او را با خود نبرده و در ميان كودكان و زنان گذاشته . ] « 3 »
على عليه السّلام چون اين بشنيد برنجيد و بر عقب رسول رفت ، چون به رسول رسيد گفت : « يا رسول اللّه ! انّ المنافقين يزعمون أنّك انّما خلّفتنى استعلالا و مقتا لى » فقال النبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : « ارجع يا أخى إلى مكانك فإنّ المدينة لا تصلح إلّا بىأو بك فأنت خليفتى فى أهلى و دار هجرتى و قومى أما ترضى يا علىّ أن تكون منّى بمنزلة هارون من موسى إلّا أنّه لا نبىّ بعدى » « 4 » يعنى اگر نبىّ بودى تو بودى . پس در اين دو غيبت صغرى على عليه السّلام خليفهء وى بود ، بايد كه در غيبت كبرى نيز خليفهء وى باشد . زيرا كه به حكم :
هامش
( 1 ) اصل : و .
( 2 ) آل عمران : 8 .
( 3 ) ادامهء مطلب از قسمت دوم صفحهء 32 نسخهء اساس نقل مىگردد .
( 4 ) كنز العمال ، ج 13 ، ح 36517 و 36489 .