هيچ [ يكى ] اولى نبود از ديگرى . ديگر آنكه عامهء خلق نيز نصب او توانند كرد . پس لا بدّ كه منصوب بايد كه معصوم بوده باشد ، و اما اگر عامه اختيار كنند شايد كه به روزى ، ده را نصب كنند و عزل كنند . زيرا كه امرى مشاهده كنند كه لايق خلافت نبود . اما علّام الغيوب چون عاقبت داند ، محلى اختيار كند كه معصوم بود و ظاهر و باطن و اول و آخر او يكى بود ؛ و اين كلامى سخت لطيف است و از اين نص بود بر خلافت او چون معصوم بود ، هر كس را از صالح و طالح استنكافى « 1 » نبود به قول او .
هامش
( 1 ) سرپيچى كردن .