ملك
إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً
« 1 » بود ، و موسى [ نان ] « 2 » خواست كه :
رَبِّ إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ
« 3 » ، على عليه السّلام طعام داد كه :
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً
« 4 » ، و آدم جنّت به گندم فروخت ، على عليه السّلام جنّت با قرص جو خريد ، و على عليه السّلام را مرتبهء جهاد بود كه هيچ نبىّ را نبود ، و امير المؤمنين گفت : « و اللّه لو شئت لأوقرت من باء بسم اللّه الرحمن الرحيم أربعين جملا » « 5 » و رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : « أعلمكم بالحلال و الحرام معاذ بن جبل ، و أفرضكم زيد ، و أشجعكم خالد ، و أقضاكم علىّ » « 6 » در قضا معرفت حلال و حرام و فرايض و جمله انواع علوم باشد و اجماع مسلمانان است ، بلكه ساير اديان كه اشجع امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، على عليه السّلام بود نه خالد وليد .
مسأله : در قرآن در سه موضع بارى تعالى على عليه السّلام را در احكام با خود و رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ضمّ كرد :
اوّل : در خمس كه حصّه [ اى ] « 7 » خود گرفت و حصّه [ اى ] به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم داد و حصّه [ اى ] به على عليه السّلام .
دويم : در آيهء كريمه
أَطِيعُوا اللَّهَ وَ [ أَطِيعُوا الرَّسُولَ
« 8 »
] وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
. « 9 »
سيم : در آيهء خاتم « 10 » كه اثبات ولايت خود كرد و اثبات ولايت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اثبات ولايت على عليه السّلام ، و هيچ رسولى را اتّفاق نيفتاد كه اسم او اسم خالق باشد ، الّا از آن على عليه السّلام كه علىّ نامى است از نامهاى خداى تعالى و تقدّس ، و فضايل على عليه السّلام را حدّى نيست و نهايتى نيامد ؛ و در اثناى كتاب رمزى در هر باب گفته شد ،
هامش
( 1 ) انسان : 20 .
( 2 ) نسخهء « آ » و « ر » .
( 3 ) قصص : 24 .
( 4 ) انسان : 8 .
( 5 ) مناقب ، ج 2 ، ص 43 ؛ المحجّة البيضاء ، ج 2 ، ص 240 و 251 ؛ بحار الانوار ، ج 40 ، ص 157 و 186 ؛ ج 92 ، ص 93 و 103 و . . . ( با كمى اختلاف ) .
( 6 ) كنز العمال ، ج 11 ، ح 33121 ، 33122 و 33126 ( با كمى اختلاف ) .
( 7 ) نصيب ، بهره ، بخش .
( 8 ) اصل : رسوله .
( 9 ) نساء : 59 .
( 10 ) مائده : 55 .