استماع دفّ و نى و سماع مىپويند - نعوذ باللّه من شرور أنفسهم و من سيّئات أعمالهم - و لكن به حمد اللّه و منّه كه در اين اوقات فرخنده ساعات ، قضيّه منعكس شده و در جمله ممالك عراق و خراسان ، بلكه در بلاد هندوستان ، بر سر منابر لعن بر ابى بكر و عمر و عثمان و جميع دشمنان على كرده ، مدح و مناقب اهل بيت سيد المرسلين مىگويند . الحمد اللّه الذي هديهم و إيّانا بمتابعة محمّد خاتم الأنبياء و أولينا بموالاة علىّ فاتح الأولياء .
فصل سيم
از جمله اخلاق سيّئهء نواصب آنكه جماعتى كه بر قتل حسين عليه السّلام معاونت كردهاند ، بر ايشان و اولاد ايشان وقفها كردهاند و چنان كه ذرّيّات بنى هاشم به نزديك شيعه معظماند ، اولاد آنان پيش نواصب معظماند . از ايشان جمعىاند كه ايشان را بنو المكبّرين خوانند و مكبّر شخصى بود كه سر حسين عليه السّلام را به دمشق مىبردند ، وى در پيش مىرفت و تكبير مىگفت كه يزيد را فتح برآمد ، و جمعىاند كه ايشان را بنو قضيب مىخوانند و ايشان اولاد شخصىاند كه قضيب بر دست يزيد داد تا بر لب و دندان مبارك امام حسين عليه السّلام ميزد كه بوسهگاه رسول و فاطمه و جبرئيل عليهم السّلام بود ، و بنو الطشت اولاد كسىاند كه سر مبارك امام حسين عليه السّلام را در طشت نهاده ، پيش يزيد كافر برد - عليه اللعنة - و بنو السنان جمعىاند كه پدران ايشان سر مبارك امام حسين عليه السّلام را بر سنان نيزه كرده مىبرد از عراق به شام ، و بنو النعل اولاد كسىاند كه پدران ايشان بعد از قتل حسين عليه السّلام به كربلا رسيدند و كافران از قتل فارغ شده بودند ، گفتند : حيف ما را اين سعادت نبود و اسب بر پشت و پهلوى حسين معصوم عليه السّلام مىراندند تا پيش يزيد معظم شدند . لعينان آن نعلها را از سم اسبان كندند و از آنجا مثل خميرمايه بازگرفتند و بر در سراها مىزنند تا روز قيامت براى