قرأت كتابى هذا فاقبل الوجه الذي وجهك فيه رسول اللّه معى » . و همچنين عبّاس عمّ رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، و زبير عوام ابن عمّة رسول صفيّه نام ، و ابو سفيان بن حرب بر وى ردّ كردندى تا به حدّى كه زبير عوام شمشير كشيد بر وى چنان كه در اربعين فخر رازى وارد شد اين و مثل اين ، و عايشه بر ابو هريره [ انكار كرد كه تجمّل مىكرد به لباسها و مركوب و مملوكان ابو هريره ] گفت : « يا امّ المؤمنين ! كفى فإنّى غيرت سبع مائة حديث من أحاديث رسول اللّه قالها فى علىّ بن أبى طالب إلى أبيك و صاحبه تمشية لأمرهما « 1 » » عايشه خجل شد و سر در پيش انداخت . امير المؤمنين و عمر و عايشه تكذيب ابو هريره مىكردند براى افتراها كه مىكرد .
فايده : فاطمه عليها السّلام روزى به روضهء رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نشسته بود ، ابو بكر بر وى بگذشت . گفت : « يا فاطمة ! دفن صاحبك ليلة الأربعاء » يعنى رسول در آن جهان بد حال است . امّا معلوم نبود يمكن كه [ شب ] چهارشنبه [ دفن ] نشده باشد و يمكن [ كه چون ] مردم گويند [ هر كه را شب چهارشنبه مدفون كنند ] وى را عقوبت كنند آنجا . خير الخلق را شب چهارشنبه دفن كردند تا معلوم شود كه اعتماد بر عمل مدفون است نه بر زمان دفن .
چهاردهم : عاجز شد از ميراث دادن جده تا مغيرة بن شعبه وى را تنبيه كرد .
پانزدهم : معنى ابّا فى قوله تعالى
وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا
« 2 » نشناخت و عمر نيز نشناخت و گفتند : « أىّ سماء تظلنا و أىّ أرض تقلّنا إذا قلنا فى كلام اللّه برأينا ، فأمّا الفاكهة فنعرفها و أمّا الأب فلا نعرفه » « 3 » و على عليه السّلام در حضور مهاجر و انصار « سلونى عمّا دون العرش » « 4 » گفت ، حاضر بود و با گوشه [ اى ] پرداخته بودند . فرق بود ميان كسى كه « سلونى » گويد و كسى كه « اقيلونى » گويد .
شانزدهم : حدّ خالد وليد نزد و حدّ خدا كه قصاص است بر وى نراند به قول
هامش
( 1 ) اصل : لامرها .
( 2 ) عبس : 31 .
( 3 ) بحار الانوار ، ج 40 ، ص 247 .
( 4 ) بحار الانوار ، ج 82 ، ص 254 ؛ حديقة الشيعة ، ص 16 ، 72 ، 156 و 196 ؛ كامل بهايى ، ج 1 ، ص 146 ، و . . . .