حال رسيده ؟ گفت : خائفم كه از آن جمله باشم كه قال اللّه تعالى :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبارَ وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ
« 1 » عمر گفت : يا هذا [ انا ] فئتك . مرد گفت : يا عمر من فئتك أنت هربت قبلى ؛ و اگر ابو بكر صدّيق بودى در اقيلونى كاذب نيامدى كه نه چنان كرد ، و اگر خليفهء رسول بودى بعد از موت او نقض عهد نكردى . ثانيا خود را خليفهء رسول نام كرد و او خليفهء ناس بود به سبب بيعت ؛ و امّا عثمان شهيد نبود كه شهيد مقتول راه حقّ بود و وى مقتول حقّ بود . زيرا كه اجماع حقّ است و اجماع مسلمانان او را بكشت .
گويند : رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : « يخرج فى آخر الزمان قوم يقال لهم الرفضة فإذا لقيتموهم فاقتلوهم » « 2 » .
گوييم : رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : « بعثت آخر الزمان ألفا » بنابراين آخر الف هشتصد بود يا نهصد و به زعم خصم روز وفات رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رفضه ظاهر شدند كه آن على عليه السّلام بود با هفده تن از مهاجر و انصار مثل سلمان و ابو ذر و عمّار و مقداد و مثلهم چنان كه مخالف گويد : « ترفض علىّ مع سبعة عشر نفرا من المهاجرين و الأنصار » و مع ذلك صحابه عاصى شدند كه با على عليه السّلام و با اين سبعة عشر قتال نكردند ، و قال تعالى فيهم :
وَ مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى
« 3 » . عجب كه ذمّى لعنت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىگفت ، قتل او حرام بود و آن كه ظالم عترت را خليفه نگويد قتل او واجب گويند . نه بارى تعالى گفت :
وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ
« 4 » و مخالف گويد كه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : « امرت أن اقاتل الناس حتّى يقولوا لا إله إلّا اللّه و انّى رسول اللّه . فإذا قالوا منعوا منّى دماءهم و أموالهم إلّا بحقّ اللّه و حقّ مال » « 5 » يعنى
هامش
( 1 ) انفال : 15 - 16 .
( 2 ) كنز العمال ، ج 1 ، ح 1128 ( با كمى اختلاف ) .
( 3 ) نساء : 115 .
( 4 ) حجرات : 11 .
( 5 ) كنز العمال ، ج 1 ، ح 370 - 378 ؛ ج 5 ، ح 14163 و ج 6 ، ح 16836 ؛ 16837 و . . . .