اولاد او پنج بودند : حسن و حسين و زينب صغرى و زينب كبرى كه امّ كلثوم گويند و محسن كه از شكم برفت ، كه عمر در به شكم وى زد ، و سبب آن بود كه عمر با جمعى رفته بود تا على عليه السّلام را به مسجد آورد به بيعت كردن به خلافت ابو بكر ، و فاطمه مانع بود و در سراى در بسته بود و پس در ايستاده تا باشد كه حرمت وى بدارند . عفى الله يهودان كه براى دختر عمران ، امام ايشان ، خصومت كردند « 1 » براى حضانت و تربيت ، و امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خصومت كردند براى قتل . آنجا گفتند :
يُلْقُونَ أَقْلامَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ
« 2 » بود ، اينجا « يلقون أيّهم يقتل فاطمة و عليّا و الحسن و الحسين » بود .
فصل چهارم
ولادت حسن عليه السّلام شب نيمهء رمضان بود سنهء ثلاث من الهجرية ، و عمر او چهل و هفت سال بود و چند ماه . هفت سال با مادر بود و سى [ و هفت ] سال با پدر و [ چهل و شش ] « 3 » سال با برادر . و مدّت خلافت او ده سال بود ، و معاويه زن او جعدة بنت الاشعث را بفريفت به مال بسيار ، تا زهر به خورد وى داد و شهيد شد ، و اولاد او شانزده تن بودند ، و در بيست و هشتم صفر درگذشت سنة خمسين من الهجرة « 4 » النبويّة .
فصل پنجم
ولادت حسين عليه السّلام روز دوشنبه بود ، بيست و پنجم شعبان سنهء اربع من الهجرية ، و عمر او پنجاه و شش سال بود . شش سال با مادر بود [ سى و شش ] « 5 » سال با پدر و چهل و [ شش ] « 6 » با برادر ، و مدّت خلافت او ده سال بود . پاى در يازده
هامش
( 1 ) اصل : كردن .
( 2 ) آل عمران : 44 .
( 3 ) اصل : سى و هفت .
( 4 ) اصل : الهجرية .
( 5 ) اصل : سى و سه .
( 6 ) اصل : چهار .