تنقاد لكم بهما الأمم و تدخلون بهما الجنّة و تنجون بهما من النّار شهادة أن لا إله الّا اللّه و أنّى رسول اللّه فمن يجبنى الى هذا الأمر و يؤازرنى على القيام به يكن أخى و وصيّى و وزيرى و وارثى و خليفتى من بعدى . »
يعنى : « اى اولاد عبد المطّلب به درستى كه حق تعالى مبعوث ساخته است مرا بر كافّهء خلق عموما ، و برانگيخته است مرا بر شما خصوصا ؛ و فرمود كه انذار نماى خويشان خود را و من شما را مىخوانم به دو كلمه كه سبك و آسانند بر زبان ، و گرانند در ترازوى اعمال - يعنى متضمّن ثواب بسيارند - كه مالك مىشويد به آن دو كلمه ملك عرب و عجم را ، و جميع امتها را به آن دو كلمه مطيع و منقاد خود مىگردانيد و به سبب آن دو كلمه به بهشت داخل مىشويد و از آتش دوزخ نجات مىيابيد ؛ و آن دو كلمه اقرار آوردن و گواهى دادن است بر يگانگى خداى تعالى و رسالت من . پس هر كه اجابت نمايد مرا در اين كار ، و مدد دهد مرا تا قيام نمايم به امر رسالت ، برادر من باشد ، و وصى و وزير و وارث و خليفهء من بعد از من . »
پيغمبر چون اين سخنان را تمام كرد ، هيچكس از ايشان جواب نداد .
مرتضى على - عليه السّلام - فرمود كه : « أنا يا رسول اللّه اوازرك على هذا الامر . » يعنى : « يا رسول اللّه من تو را معاونت مىنمايم بر اين كار . » پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود : « بنشين يا على » ، و مرتبهء ديگر همان سخن را فرمود . حضرت امير المؤمنين ديگر باره برخاست و فرمود كه : « يا رسول اللّه انا اوازرك على هذا الامر » پيغمبر - صلّى الله عليه و آله و سلّم - فرمود كه : « اجلس فأنت أخى و وصيّى و وزيرى و خليفتى من بعدى » يعنى « بنشين كه تو برادر منى و وصى و وزير و وارث منى و جانشين منى بعد از من . »
پس قريش برخاستند و از روى استهزاء با ابو طالب گفتند كه تهنيت باد تو را كه به دين پسر برادرت درآمدى ، و او پسر تو را بر تو امير ساخت ؛ و متفرّق شدند . و اين نيز دليلى است بر امامت و خلافت حضرت امير المؤمنين على - عليه السّلام - .
أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 10
مساهمون: محمد بن اسحاق بن محمد الحموي
ص١٠