با بدرههاى زر از بام قصر به زير انداختند . آنها كه به الوهيّت ابو مسلم قائل بودند ، چون زر ديدند ، هر يك از آن قدرى ربوده سر خود گرفتند ! ابو جعفر حكم كرد كه ابو مسلم را با آن گليم در شط انداختند .
راقم حروف گويد : عجب حالتى است كه ابو مسلم مروزى در روميّهء مداين كشته شده ، و تن ناپاك و جثّهء خبيثهء او را در آب انداختند ، يكى از جهّال در حوالى نيشابور علامت قبرى ساخته بود و آن را قبر ابو مسلم نام كرده ؛ و عجبتر آنكه با وجود آنكه شاه جنّت مكان فردوس آشيان فرموده كه آن صورت قبر را ويران كرده بودند ، بعد از رحلت آن حضرت به صدر جنّت ، ديگرى از جهّال به تعمير آن موضع پرداخته بود ، و آن محل را مطاف عوام كالانعام ساخته و هيچ تأمّل ننموده كه اگر ابو مسلم مخالف اهل البيت نمىبود ، شاه عليّين آرامگاه به تخريب قبرى كه به او نسبت مىدادند ، كى اشارت مىفرمود ؟ چون اين خبر معروض رأى انور اقدس شاهى ظل اللّهى گرديد ، فرمود كه بار ديگر آن مكان را ويران و با خاك يكسان ساختند .
پس بدان اى مؤمن پاكيزه اعتقاد ! واى دوستدار عترت خير العباد ! كه ملاحده و نواصب ابو مسلم را بغايت دوست مىدارند ، و تخم محبتش در فضاى سينه مىكارند ؛ ملاحده به سبب آنكه شنيدهاند كه او دعواى حلول كرده ، و نواصب به واسطهء آنكه او اوّل آل عبّاس را تقويت نموده و خلافت را به ايشان داده ؛ و نواصب بنى عبّاس را خلفاى باستحقاق مىدانند و در دوستى ايشان غلوّى تمام مىنمايند . از جمله صاحب كتاب « الانباء فى تاريخ الخلفاء » در كتابش آورده است كه :
ذكر من بويع له بالخلافة فى أيّامهم أى أيّام بنى أميّه
ابو عبد اللّه الحسين بن على بن أبى طالب بايعه أهل الكوفة سنة تسع و خمسين ، و من جملة من بويع له بالخلافة فى زمان بنى أميّه أبو بكر عبد اللّه بن الزبير بن العوام ، و من جملة من بويع له بالخلافة فى أيّامهم محمّد بن الحنفيّه و الضّحاك بن قيس بن خالد و عمرو بن سعيد بن أبى العبّاس بن أميّه ، و منهم عبد الرّحمن بن محمّد الأشعث الكندىّ و يزيد بن مهلّب بن أبى صفرة الأزدىّ
أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 182
مساهمون: محمد بن اسحاق بن محمد الحموي
ص١٨٢