أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 118

قرار گرفت ؛ و او خبر فوت يزيد بن انس و بسيارى سپاه عبيد زياد به مختار فرستاد . مختار ابراهيم بن مالك را به مدد او روان گردانيد . بعد از رفتن ابراهيم كوفيان بر مختار خروج كرده [ مختار ، كس ] « * » به ابراهيم فرستاده از او استمداد نمود . ابراهيم به كوفه بازگشته با كوفيان محاربه نمود . در آن جنگ بسيارى از اكابر كوفه كشته شدند . پس ابراهيم به جنگ عبيد زياد رفته آن ملعون را به قتل رسانيد . و مختار اكثر قتلهء قرّة العين سيّد اخيار را كه تا به آن زمان مانده بودند ، به جهنّم فرستاد ، و عمر سعد ملعون را نيز بكشت و سر او را نزد محمّد بن الحنفيّه فرستاد . و اين صورت فايض المسرّت در نهم ماه ربيع الاوّل وقوع پذيرفت . شيعه در آن روز جامه‌هاى فاخر پوشيدند و سرمه در چشم كشيدند ، و طعامى كه آن را به فارسى « چنگال خست » « 10 » گويند ساختند . چه بعد از شهادت حضرت امام حسين - عليه السلام - تا به آن وقت طعامى لذيذ نخورده بودند و سرمه در چشم نكشيده بودند ؛ و اين رسم در ميان دوستان خاندان نبوّت و ولايت بماند كه هر سال در آن روز « چنگال خست » سازند . بعضى تصور كرده‌اند كه آن روزى است كه عمر بن الخطّاب كشته شده ؛ قبل از اين مذكور شد كه عمر بن الخطّاب در اواخر ماه ذى الحجّة فوت نموده است . « 11 » بدان كه چون مختار در قتل قتلهء حضرت امام مظلوم سعى بليغ به تقديم رسانيده ، بعضى او را « شجاع الدّين » نام كرده‌اند . بالجمله ، بعضى از قاتلان امام حسين - عليه السلام - كه از كوفه گريخته بودند ، به بصره نزد مصعب بن زبير رفته ، او را به جنگ مختار تحريض نمودند ، و مصعب به اتّفاق