أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 117

الازدى و رفاعة بن شداد البجلى خروج كرده ، با ده هزار كس متوجّه شام شدند . امير بر مجموع ايشان سليمان بن صرد بود . مروان حكم عبيد زياد را با صد هزار كس به جنگ او فرستاد ، و در جمادى الاوّل سال شصت و پنجم از هجرت در ظاهر عين الورد - كه شهرى است از بلاد جزيره - اين دو لشكر به هم رسيدند ، و يك هفته كوشش نمودند . سليمان و مسيّب و عبد اللّه بن وأل با بسيارى از لشكر كشته شدند ، و بازماندگان به كوفه بازگشتند . قصّه‌خوانان فريبنده دروغ بسيار اضافهء احوال ايشان كرده‌اند ، و بر مختار بن ابى عبيده و ابراهيم بن مالك اشتر نيز افسانهء بسيار بسته‌اند ، و آن را « مختارنامه » و « هفتاد و دو خروج » نام كرده و عوام از آن مختارنامه نسخه‌ها گرفته‌اند ، و آن را بمثابه كتاب آسمانى و نص فرقانى از كذب و افترا مبرّا و معرّا پنداشتند . و در همين سال ، يعنى سنهء خمس و ستّين ، نافع بن الازرق كه طايفه‌اى از خوارج به او منسوبند ، در نواحى بصره قتل و غارت بسيار كرد ، و عبد اللّه بن زبير لشكر به جنگ او فرستاد . « 9 » و در همين سال ام خالد كه زن يزيد بود [ و ] بعد از مردن آن ملعون به عقد مروان درآمده بود مروان را بكشت و عبد الملك بن مروان به جاى پدر نشست . و در اوايل ربيع الاوّل سال شصت و ششم مختار بن ابى عبيدهء ثقفى به امداد ابراهيم بن مالك اشتر نخعى در كوفه خروج كرده ، كوفه را مسخّر ساخت . آنگاه لشكرها به طرف بلاد جزيره و ارمنيّه و آذربايجان و اهواز و خوزستان فرستاده ، آن ولايات را به سهولت به تصرّف درآورد . پس عبد الملك بن مروان عبيد زياد را با لشكر بسيار به جنگ مختار فرستاد . مختار يزيد بن انس را به جنگ او ارسال نمود و يزيد بن انس فوت شده امارت لشكر بر ورقاء بن عازب