أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 107

جعلت فداك بيننا و بينه فراسخ كثيرة . قال لى اصعد فوق سطحك ثم التفت يمنة و يسرة ثم ارفع رأسك الى السّماء ، ثم تتحوّل نحو القبر ، فتقول : السّلام عليك يا أبا عبد اللّه السّلام عليك و رحمة اللّه و بركاته . يكتب لك بذلك زوره و الزّوره حجّة و عمرة ، و هذا حديث طويل . » يعنى : « گفت مرا ابو عبد اللّه - عليه السلام - كه : اى سدير ! زيارت مىكنى قبر حسين را در هر روز ؟ گفتم : فداى تو شوم نه ، گفت آن حضرت كه : چه جفا كرده‌ايد شما ! پس زيارت مىكنى حسين را در هر ماه ؟ گفتم : نه ، گفت : پس زيارت مىكنى حسين را در هر سال ؟ گفتم : اين گاه مىباشد . گفت حضرت ابو عبد اللّه جعفر بن محمد الصّادق - عليه السلام - كه اى سدير ! چه جفا كرده‌ايد شما به حسين ! آيا ندانسته‌اى تو بدرستى كه مر خداى راست هزار هزار فرشتهء ژوليده موى خاك‌آلود ، كه گريه مىكنند و [ زيارت مىكنند ] « 8 » و مانده نمىشوند ؟ و چيست بر تو اى سدير ! آنكه زيارت كنى قبر حسين را در هر جمعه‌اى پنج بار ، و در هر روز يك بار ؟ گفتم : فداى تو شوم ! ميان ما و ميان قبر حسين فرسخهاى بسيار است . گفت حضرت ابو عبد اللّه مرا كه : برآى بر بام خانهء خودت ، پس نظر كن به جانب راست بام و به طرف چپ بام ، پس از آن برآور سر خود را به سوى آسمان ، بعد از آن بگرد به جانب قبر حسين - عليه السلام - پس بگوى : السّلام عليك يا أبا عبد اللّه ! السّلام عليك و رحمة اللّه و بركاته ، كه نوشته مىشود از براى توبه اين زيارتى ، و آن زيارت حجّى است و عمره‌اى ، يعنى ، به يك زيارت كردن اين چنين تو را ثواب حجّى است و ثواب عمره‌اى ، و اين حديثى است دراز » . ديگر ، حضرت امام جعفر صادق - عليه السلام فرمود كه : « من أتى قبر الحسين عارفا بحقّه كان كمن حج مائة حج مع رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - » . يعنى : « هر كس برود به طواف قبر حسين - عليه السلام - در آن حال كه عارف به حق آن حضرت باشد ، يعنى آن حضرت را امام مفترض