چشم دارد ، غذا مىخورد و در بازارها راه مىرود حال آنكه خداوند شما نه يك چشمى است و نه غذا مىخورد و نه در بازارها راه مىرود و نه فنا مىپذيرد . بدانيد كه بيشتر پيروان او در آن روز ، اولاد زنا هستند و چيز سبزى بر سر و دوش دارند . خداوند او را در شام در تلى معروف به « تل افيق « 83 » » در حالى كه سه ساعت از روز جمعه سپرى شده به دست شخصى كه عيسى بن مريم پشت سر او نماز مىگزارد ( مهدى ) ، مىكشد . در مجلس چهاردهم چنين آمده است كه مهدى بر دجال پيروز مىشود و او را بر كناسه كوفه به دار مىآويزد . جمع ميان مضمون اين دو روايت بدين ترتيب امكان‌پذير است كه مهدى ، او را در تل افيق مىكشد و جنازه‌اش را بر كناسه كوفه مىآويزد . ( و الله اعلم ) سپس امير مؤمنان ( ع ) فرمود : هشداريد كه پس از اين واقعهء بزرگى روى خواهد داد . پرسش شد : اين واقعه چيست اى امير مؤمنان ؟ فرمود : خروج دابة الارض از طرف صفاست . انگشترى سليمان و عصاى موسى با اوست . آن انگشترى بر سيماى هر مؤمنى كه گذارده شود ، نوشته مىشود : « اين مؤمن حقيقى است » و بر سيماى هر كافرى كه گذاشته مىشود ، نوشته مىشود : « اين كافر حقيقى است » . تا آنجا كه مؤمن چون كافر را ببيند ، مىگويد : « واى بر تو اى كافر » و كافر چون مؤمن را ببيند ، مىگويد : « خوشا به حال تو اى مؤمن من هم دوست داشتم امروز مانند تو مىبودم و رستگار مىشدم » . سپس دابه سر خود را بالا مىآورد و كسانى كه در ميان مشرق و مغربند پس از طلوع خورشيد از طرف مغرب ، به اذن خدا عز و جل او را مىبينند . در آن هنگام توبه برداشته مىشود . نه توبه‌اى پذيرفته مىشود و نه عملى به بالا مىرود و اگر كسى پيش از اين ايمان نياورده باشد يا در حال ايمانش خيرى حاصل نكرده ، ايمانش در اين لحظه سودى به حال او نخواهد بخشيد . . .