شيخ مفيد به سند خود از امام باقر ( ع ) نقل كرده است كه دربارهء آيه : و اگر بخواهيم نشانه‌اى از آسمان فرو فرستيم پس گردنهايشان ، به خاطر آن به حالت خضوع فرو مىافتد « 80 » فرمود : خداوند به زودى با آنان چنين مىكند . پرسيدم : اينان كيانند ؟ فرمود : بنى اميه و پيروانشان . گفتم : آن آيت و نشانه چيست ؟ فرمود : بازايستادن خورشيد از حركت و بيرون آمدن سينه و صورت مردى در چشم خورشيد كه حسب و نسب خود را معرفى مىكند و اين در زمان سفيانى به وقوع خواهد پيوست ، در اين وقت نابودى او و قومش فرا خواهد رسيد . شيخ طوسى هم در غيبت به سند خود از على بن عبد الله بن عباس نقل كرده است كه گفت : مهدى خروج نمىكند مگر آنكه آيتى با خورشيد نمايان شود . پيش از اين نيز ، در شمارهء پنجاه و هفتم گفته شد كه بدنى را مىبينند كه به سوى چشم خورشيد در حركت است يا بدنى در شاخ خورشيد ديده مىشود .