گفتار در ذكر امام محمّد مهدى عليه و على آبائه الكرام افاضل الصلاة و اكامل التسليمات
آن حضرت امام دوازدهم است از ائمهء اثنى عشر - عليهم السلام . كنيتش را ابو القاسم و لقب شريفش را مهدى صاحب الزمان خوانند . طايفهاى بر آنند كه از اولاد على بن ابى طالب - عليه السلام - شخصى به اين اسم و لقب پيدا خواهد شد و زينت زمان و مهبط امن و امان خواهد بود و طايفهاى ديگر كه او را خليفه و امام زمان ائمهء اثنى عشر مىدانند بر آنند كه آن حضرت پسر امام حسن عسكرى است و اليوم موجود است و به واسطهء حكمت مخفيهء الهى در پردهء غيب است و ظهورش بلا شك و ريب . هيچ احدى از فرق اسلاميه در وجود مهدى [ عج ] خلاف ندارند به واسطهء حديث صحيح متّفق عليه كه از حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - منقول است : لو لم يبق من الدّنيا الّا يوم واحد لطوّل اللّه تعالى ذلك اليوم حتّى يخرج رجل من اهل بيتى اسمه اسمى و كنيته كنيتى يملأ الارض قسطا و عدلا كما ملئت جورا و ظلما . آن حضرت خروج خواهد كرد و بساط عدل خواهد گسترانيد و داد مظلوم از ظالم خواهد گرفت . از آن حضرت كرامات بسيار ديدهاند و خارق عادات بىشمار مشاهده نمودهاند .
از آن جمله است كه حكيمه خاتون مىگويد كه من و نرجس خاتون كه مادر آن حضرت است به وقت وضع حمل به فرمودهء پدرش حسن عسكرى
إِنَّا أَنْزَلْناه
مىخوانديم . آن حضرت نيز در شكم مادر مىخواند ، از آن ترسيدم ، ديگر باره آواز برآمد كه السّلام عليكما اى عمه و مادر ! مترسيد و تعجّب مكنيد و چون متولد شد از او نورى ظاهر شد كه بر نور چراغ غلبه كرد و به زانو درآمد و سر سوى آسمان كرد . و در بعضى كتب سير چنان است كه پيشانى بر زمين بگذاشت و گفت :
الْحَمْدُ لِلَّه رَب الْعالَمِين *
.
و از آن جمله است كه ابى اديان مىگويد : به رسم رسالت از پدر آن حضرت به مداين مىرفتم و در محل وداع استشمام مفارقت كلى از آن حضرت نمودم و گفتم :