آثار احمدى ( تاريخ زندگانى پيامبر اسلام و ائمه اطهار ' ع '" ) ( فارسي ) " — صفحة 430

كه على آنجا حاضر نبود . ديگر پرسيد كه روز قتل عثمان ، على - عليه السلام - در ميان بود ؟ گفتند : نه . بعد از آن پرسيد كه در روز محاصره و روز قتل عثمان شما هر دو حاضر بوديد ؟ خواستند كه گويند : نى ، بر زبان ايشان گذشت كه بلى . پس قعقاع گفت : اى حرم رسول خدا ! آنچه اين دو مرد كه حالا معتمد تواند مىگويند بر على - عليه السلام - چه مىآيد و حال آن كه كشندهء عثمان اين دو مرد حاضرند كه زخم بر عثمان زدند و برادر تو محمّد و عبد اللّه عمر ، و باقى قاتلان را نام برد . پس عايشه زمانى نيك سر در پيش افكند . قعقاع ديگر باره زبان گشوده گفت : شما را چه بر آن داشت كه حرمت حرم پيغمبر نداريد و بر امام مفترض الطاعة لشكر كشيده حرب نماييد ؟ ايشان هيچ نگفتند و از خجالت سر بالا نكردند . عايشه گفت : اى قعقاع ! با تو مشورت مىكنم و بر مراد خاطر على - عليه السلام - از تو مىپرسم ، قعقاع گفت : اى حرم پيغمبر خدا ! خاطر على مىخواهد كه خون ريخته نشود و مهم به صلح بگذرد و تو خود مىدانى كه على - عليه السلام - چون شمشير از نيام برآرد بسى كار است كه باز در غلاف كند . عايشه گفت : آنچه رأى على مرتضى - عليه السلام - تقاضا مىكند از آن تجاوز نمىكنم و يقين مىدانم كه صلاح در آن است و من به گوش خود از حضرت مصطفى [ ص ] شنيدم كه مخالفت على - عليه السلام - در دين و دنيا زيان است . قعقاع بازگرديد و پيغام عايشه را به حضرت على - عليه السلام - رسانيد . آن حضرت براى صلح رو به بصره آورد و قاتلان عثمان را اصلا همراه نياورد . « 1 » هر چند مالك اشتر و عدى حاتم به اتّفاق محمّد ابا بكر گفتند : يا امير المؤمنين ! طلحه و زبير فتنه مىخواهند و هر دو به مكر و حيله عايشه را از راه مىبرند و به حرب تو ثابت مىدارند چندان كه از اين مقوله سخنان گفتند ، جناب ولايت پناهى به جهت استحكام حجت ،