از آمنه خاتون - رضى اللّه عنها - منقول است كه فرمودند كه چون آثار وضع حمل بر من ظاهر شد از صحن سرا برخاسته به خانه در آمدم ، صدائى عجيب و ندائى غريب استماع افتاد ، به هر طرف خانه نظر افكندم كسى را نديدم ، از اين معنى بغايت ترسيدم ناگاه مرغى سفيد با صورتى بغايت زيبا بر من ظاهر شد و پر با فر « 1 » خود بر من ماليد ، آن ترس از من زايل شد و الم وضع حمل كه ملازم من بود ، نماند . ديدم كه جمعى زنان ، گرد من در آمدند و همت به تعهد امر من برگماشتند و به لطف با من سخن آغاز كردند به كلام شيرين و كلمات رنگين تا آن زمان كه آن حضرت متولد شد و از آن حضرت نورى ظاهر شد كه مشارق و مغارب عالم در نظر من در آمد و سه علم ديدم بر پاى كرده : يكى در مشرق و يكى در مغرب و يكى بر بام خانهء كعبه ، و آوازى شنيدم از روى لطف و مهربانى كه يكى مىگفت : يرحمك ربّك ، و مرغان بسيار ديدم كه در آن خانه پرواز مىكردند ، منقار ايشان سبز و بال ايشان سرخ بود ؛ و ستارگان مشاهده كردم كه از آسمان رو به زمين دارند و گمانم چنان بود كه خود را از آسمان به زمين به جانب اين مولود مىاندازند . و چون آفتاب عالمتاب وجود محمّدى - صلّى اللّه عليه و آله - از مطلع ولادت در بهترين ساعت طالع گشت و ماه عزت عالميان از برج اقبال و دولت لامع شد زمين را آرامش و آسمان را آرايش پديد آمد . بيت :