الامان الامان بر گنبد آسمان رسانيدند . على - عليه السلام - فرمود : نزد من امان از شما برخاست و اختيار امان شما پيش پيغمبر خداست . ايشان دويدند و نزد آن سرور روى خود بر خاكخوارى ماليدند و رخصت امان يافته خود را نزد غالب كل غالب رسانيدند . على - عليه السلام - بعد از استجازه از رسول ، ايشان را امان داد به شرط آنكه نقود و اسلحه را پنهان ندارند و تسليم اهل اسلام نمايند و چيزى از آن پوشيده ندارند .
و حضرت على - عليه السلام - آن در را كه در آن لحظه سپر ساخته بود بعد از امان دادن آن در را پل ساخت تا مسلمانان در حصار درآمدند و مال و منال ايشان را تصرف نمودند . و آن حضرت كسى را نزد پيغمبر فرستاد كه قلعه را گرفتم و لشكر خود را در آن قلعه درآوردم بعد از آن ، آن در را هشتاد ارش دور انداخت . اما عمر چهل تن از اقوياى عرب را فرستاد كه به مددكارى يكديگر آن در را بردارند و به نزد حضرت پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - ببرند . آن جماعت با تنى چند از تماشاگران مقدار پنجاه كس شدند نتوانستند كه از جاى بجنبانند . الحق به يك حمله حارث كشتن و به يك ضرب شمشير مرحب را با آن همه آلات آهنى به دونيم راست كردن و بركندن در از خيبر اثرى است از آثار ولايات امير المؤمنين حيدر و تا دامن آخر الزمان مزبور و در صحايف دوران بر زبان كافهء عالميان مذكور خواهد بود . بيت :
درون اردوى آدم نيافت چون تو سوار * قضا كه معركهآراى لشكر قدر است
و اين در را از آهن ساخته بودند چهار گز درازى و يك گز و نيم عرض او بود و به سطبرى يك شبر و نيم و بعضى زياده از اين گفتهاند .
مروى است كه بعد از كندن در خيبر و به حصار درآوردن لشكر ، جبرئيل گفت : يا رسول اللّه ! برادر خود على - عليه السلام - را نزديك خود بخوان و در پهلوى خود بنشان كه اشتياق ديدار من بسيار است . چون سرور غالب كل بشر و كنندهء در خيبر على بن ابى طالب نزد پيغمبر آمد ، رسول - صلّى اللّه عليه و آله - برخاست و قدمى چند استقبالش نمود و او را در بر گرفت و ميان هر دو چشمش بوسه داد و در پهلوى چپ