جزا و سزاى خود رسند . بيت :
شرانگيز هم بر سر شر شود * چو كژدم كه با خانه كمتر شود
گفتار در ذكر رفتن آن سرور به جانب بنى قريظه و آن گروه طاغى را به صد خوارى گرفتن و به هزار زارى به قتل آوردن
نيايد غير بد پيش بدانديش * چه انديشى كه آن نايد ترا پيش
بدى كردن به نيكان از خرد نيست * مكافات بدان هم غير بد نيست
سخن را مرد ديگرگون نكرده است * بود بر قول خود هر كس كه مرد است
مصدر اين مقال و سبب اين قيل و قال آنكه چون گروه مكروه بنى قريظه به واسطهء آنكه بسيار بودند در مقام عداوت و درشتى درآمده پيوسته آزار و ايذاء به مسلمانان و اهل اسلام و ايمان مىرسانيدند پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - مصلحت وقت در آن ديد و رفاهيت مسلمانان در آن انديشيد كه با ايشان صلح كند و عهد در ميان آرد . بنابر آن به توسط جمعى عهد كردند و با يكديگر صلح نمودند كه به هيچگونه بنى قريظه قصد رسول - صلّى اللّه عليه و آله - نكنند و آزار مسلمانان نجويند و به دشمنان پيغمبر - صلوات اللّه عليه و آله - امداد ننمايند و اتفاق نكنند و رسول - صلّى اللّه عليه و آله - قصد ايشان نكند و ايشان را نيازارد تا به حال خود باشند و به فراغت خاطر در ميان مال و منال خود باشند و اوقات گذرانند . بر اين موجب عهد كردند و بنى قريظه به فراغت اوقات مىگذرانيدند و به تنعم در ميان اموال و اولاد خود مىبودند . در آن محل كه ابو سفيان با گروه فزاره و غطفان متوجه مدينه بودند كس فرستادند و بنى قريظه را به معاونت خود خواندند . آن جماعت از روى جهل و نادانى و از راه بغض و عداوت دينى ، نقض عهد رسول كردند و با دشمنان پيغمبر اتفاق نمودند و لشكر بر سر اهل اسلام آوردند و مهم به آنجا رسيد كه گذشت .
و چون رسول - صلّى اللّه عليه و آله - از كنار خندق به خانه آمد هنوز نصف روز