گوهر مطلوب به دست نمىآوردم . » تا بالاخره به قول خودش « با وجود حال خراب و كشاكش دل و اضطراب » عزم جزم كرد تا از اصح روايات و لب لباب روضة الاحباب و خلاصهء باقى كتب معتبره اين كتاب را به وجود آورد و اثرى از خويش باقى گذارد . مطالعهء اين كتاب ناخودآگاه ما را به تحول فكرى زمان و چگونگى رسميت يافتن و قدرت گرفتن مكتب تشيع در قرن نهم و دهم آشنا مىكند . خصوصا اگر نسخه‌هاى كتاب با يكديگر مقابله شود ملاحظه قدرت يافتن مكتب با شدت به چشم مىخورد . چه مؤلف در روزى كه دست به كار تأليف كتاب شده خود را بىطرف انگاشته و تعصب به كار نبرده و به احترام برادران مسلمان خويش حدود بىطرفى را تا حدودى كه مورد اعتراض واقع نشود رعايت كرده و همه جا نام خلفاى اوّل و دوّم را به احترام ياد كرده و كلمهء رضى اللّه عنه را به دنبال اسمشان افزوده ولى در نسخه‌هاى ديگر كه اوايل قرن يازدهم كتابت شده قدرت حكومت صفوى به اوج كمال رسيده و - نسخه‌نويسان بىپروايى خاص در سب و لعن اوّل و دوّم از خود نشان دادهاند و به اين وصيت مؤلف كه مىگويد : « التماس از فضلاى زمان و استدعا از علماى عالىشأن آنست كه درين روايات كه ايراد نموده شد به نظر رضا بينند و اگر سهوى يا خللى مشاهده نمايند به اصلاح به نوعى التفات فرمايند كه رابطهء عناد و شائبهء تعصب و فساد نباشد » اعتنا نكردهاند و به پسند خاطر خويش اقدام كردهاند . با توجه به اين نكات بعد از نسخهء كتابت شده در سال 964 ، نسخهء خطى موجود در مشهد قديمتر و اصيلتر به نظر مىرسد ، خاصه آنكه خصوصيات رسم الخط زمان را نيز دارا مىباشد « 1 » .