مدينه گرديدند . آن حضرت - صلوات اللّه عليه و آله - نماز بامداد گذارده پشت به محراب داده با ياران صحبت مىداشت كه عياران رسيدند . بيت :
سرش پيش نبى پرتاب دادند * به پيش افكنده سر بر پا ستادند
به شكر حق نبى در سجده افتاد * از اين شد آسمان خرم زمين شاد
پس پيغمبر بعد از مناجات به قاضى الحاجات ، محمّد مسلمه را به انواع التفات سرافراز و ممتاز گردانيد و ياران او را نوازش بسيار كرد و وعده به بهشت داده در حق ايشان فرمود : بيّض اللّه وجوهكم . بعد از آن اصحاب رسول از محمّد مسلمه پرسيدند كه به چه طريق او را يافتى ؟ محمّد مسلمه كيفيت گذشته را به تمامى تقرير نمود .
اصحاب فرح بسيار و شادى بىشمار كردند .
گفتار در ذكر وقايع احد و فرار نمودن ياران پيغمبر و كارزار نمودن حيدر صفدر
راويان اخبار معتبر و ناقلان آثار خير البشر چنين آوردهاند كه چون قريش كاروان خود را به سلامت به مكه رسانيدند و صاحبان مال اكثر در بدر به دست مسلمانان كشته شدند ، اكابر قريش و بزرگان مكه اتفاق نمودند و صفوان و عكرمه « 1 » را با خود يار و مدد - كار گردانيدند و پيش ابو سفيان آمدند و گفتند : ما به طوع و رغبت و از طيب نفس و نشاط خاطر جملهء متاع تجارت را مىفروشيم و رأس المال را به صاحبان مىدهيم و سودش را صرف مصالح لشكر مىكنيم و انتقام از محمّد و اصحاب مىكشيم . بيت :
ابو سفيان چنان آمد به گفتار * كه من اوّل كسم راضى در اين كار
بدين موجب اتفاق نمودند و به جهت تأكيد و توثيق مهم اتفاق نموده نزد لات و هبل آمده سوگند خوردند . بعد از آن ابو سفيان گفت : هر چه من دارم از سود و سرمايه در مىبازم و همّت در آن دارم كه جان خود را نثار گردانم تا انتقام خون قريش از
هامش
( 1 ) - عكرمة بن ابى جهل و صفوان بن اميه .