امر در آيه است .
طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ
( اى خوشا به حالشان و سرانجام نيكشان ! « 85 » ) .
« من يباريهم و فى الشّمس معنى * مجهد متعب لمن باراها » « 86 »
( چه كسى با آنها مسابقه مىتواند بدهد ؟ ! در حالى كه در خورشيد معنى خسته كنندهاى براى كسى كه با آن مسابقه دهد وجود دارد . )
آنها برگزيدگان بندگان خدايند ، و آنها با إذن خدا در نيكىها بر همه سبقت دارند و آنها « وارث كتاب خدا » هستند كه خداوند دربارهشان فرموده است :
« سپس كتاب را به كسانى از بندگان خود كه برگزيديم به ارث داديم ، پس بعضى از آنها به خويشتن ستم نمودند ( و اينها كسانى هستند كه « أئمه » را به رسميت نمىشناسند ) و بعضى معتدل و ميانه رو هستند ( آنها موالى و پيروان « ائمه » هستند )
هامش
( 85 ) سورهء رعد ( 13 ) آيهء 29 .
- رجوع كنيد به شواهد التنزيل ( حسكانى حنفى ) ج 1 ص 304 ح 417 ، 418 ، 419 و 421 ، مناقب على بن ابى طالب ( ابن مغازلى شافعى ) ص 268 ح 315 ، الصواعق المحرقهء ( ابن حجر ) ص 90 ط الميمنيه ، ينابيع المودهء ( قندوزى حنفى ) ص 131 و 96 ط اسلامبول ، الدر المنثور ( سيوطى ) ج 4 ص 95 ط مصر و كفاية الطالب ( گنجى شافعى ) ص 67 ط الحيدريه .
( 86 ) الازرية ص 131 ط نجف .