و آيا قرآن ، دوستى كسى غير از آنها را واجب شمرده است « 27 » ؟
هامش
- ( كلبى ) ج 3 ص 137 ، التفسير المنير ( جاوى ) ج 2 ص 183 ، الاصابهء ( ابن حجر شافعى ) ج 2 ص 502 و ج 4 ص 367 ط مصطفى محمد ، الاتقان ( سيوطى ) ج 4 ص 240 ط المشهد الحسينى مصر ، الصواعق المحرقهء ( ابن حجر شافعى ) 85 ص و 137 ط الميمنيهء مصر ، منتخب كنز العمال ( متقى هندى ) در حاشيهء مسند ( احمد بن حنبل ) ج 5 ص 96 ، السيرة النبويهء ( زين دحلان ) در حاشيهء السيرة الحلبيهء ( برهان الدين حلبى ) ج 3 ص 365 ط محمد على صبيح مصر ، اسعاف الراغبين ( صبان ) در حاشيهء نور الابصار ( شبلنجى ) ص 97 و 98 ط العثمانيه ، فتح القدير ( شوكانى ) ج 4 ص 279 ، نور الابصار ( شبلنجى ) ص 101 ط العثمانيهء مصر ، الاستيعاب ( ابن عبد البر ) حاشيهء الاصابهء ( ابن حجر ) ج 3 ص 37 ط السعادة ، ينابيع المودهء ( قندوزى حنفى ) ص 107 ، 108 ، 228 ، 229 ، 4230 ، 24 ، 260 و 294 ط اسلامبول ، العقد الفريد ( ابن عبد ربه مالكى ) ج 4 ص 311 ط لجنة التأليف و النشر مصر ، فتح البيان ( صديق حسن خان ) ج 7 ص 363 ، 364 و 365 ، الرياض النضرهء ( محب الدين طبرى شافعى ) ج 2 ص 248 ط 2 و فرائد السمطين ( حموينى شافعى ) ج 1 ص 316 ح 250 و ج 2 ص 9 ح 356 ، 362 و 364 .
( 27 ) نه ، بلكه اين فضيلتى است كه خداوند به آنها اختصاص داده است ، چنان كه در آيهء 23 سورهء شورى ( 42 ) فرموده :قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ( بگو ! از شما بر آن ، اجرى جز « مودّت خويشاوندان » نمىخواهم و كسى كه عمل نيكى ( در اينجا منظور ، دوستى آنهاست ) انجام دهد بر نيكيش افزوده خواهيم ساخت و خداوند ، غفور است و سپاسگزار ) .
- رجوع كنيد به شواهد التنزيل ( حاكم حسكانى حنفى ) ج 2 ص 130 ح 822 ، -