4 - همچنين حديث « عمّار ياسر » كه پيامبر ( ص ) فرموده است :
« كسانى كه به من ايمان آوردهاند و مرا تصديق كردهاند آنها را به « ولايت على بن ابى طالب » سفارش مىكنم ؛ هر كس او را ولىّ خود بداند مرا ولىّ خود دانسته و كسى كه مرا ولىّ خود بداند خدا را ولىّ خود انتخاب كرده ، و هر كس او را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر كس مرا دوست بدارد خدا را دوست داشته است ، و كسى كه با او بغض و كينه پيدا كند ، با من كينه پيدا كرده ، و آن كس كه با من كينه پيدا كند كينهء خدا را در دل گرفته است « 14 » » .
5 - و نيز از « عمّار ياسر » نقل شده كه پيامبر ( ص ) فرمود :
« بار پروردگارا ! « شاهد باش ! » كسى كه به من ايمان آورده و مرا تصديق كرده است بايد از « ولايت على بن ابى طالب » دست برندارد زيرا ولايت او ولايت من است و ولايت من ولايت خدا « 15 » » .
هامش
- ج 9 ص 108 ، ترجمهء الامام على بن ابى طالب از تاريخ دمشق ( ابن عساكر شافعى ) ج 2 ص 99 ح 602 و فرائد السمطين ( حموينى ) ج 1 ص 55 .
( 14 ) رجوع كنيد به كنز العمال ( متقى هندى ) ج 6 ص 154 ح 2571 ، ترجمهء الامام على ابن ابى طالب از تاريخ دمشق ( ابن عساكر ) ج 2 ص 93 ح 594 و 595 ، المناقب ( ابن مغازلى شافعى ) ص 230 ح 277 و 279 ؛ مجمع الزوائد ( هيثمى ) ج 9 ص 108 ، ينابيع المودهء ( قندوزى حنفى ) ص 237 ط اسلامبول ، منتخب كنز العمال در حاشيهء مسند ( احمد بن حنبل ) ج 5 ص 32 و فرائد السمطين ( حموينى ) ج 1 ص 291 .
( 15 ) رجوع كنيد به كنز العمال ( متقى هندى ) ج 6 ص 155 ح 2576 و ترجمه الامام على ابن ابى طالب از تاريخ دمشق ( ابن عساكر شافعى ) ج 2 ص 91 ح 591 .