بيماريش شدّت يافت و مكرّر مىفرمود :
« سپاه اسامه را مجهّز سازيد ! »
« سپاه اسامه را حركت دهيد ! »
« لشكر اسامه را گسيل داريد ! »
او اين فرمانها را تكرار مىكرد ، امّا آنها در حركت « كندى » مىورزيدند ! پس آنگاه كه روز دوشنبه ، دوازدهم ربيع الاوّل شد « اسامه » از لشكرگاه به خدمت پيامبر مشرّف شد . رسول خدا ( ص ) فرمان حركت را صادر كرده فرمود : « با بركات و رحمت خدا حركت كن ! » « 377 »
« اسامه » با آن حضرت « وداع » نمود ، به لشكرگاه رفت ، سپس همراه « عمر » و « ابو عبيده » بازگشت ! ! ! هنگامى نزد آن جناب رسيدند كه در « حال رحلت » بود ، آن حضرت در همان روز وفات يافت - روحى و ارواح العالمين له الفداء - و « سپاه اسامه » با « پرچم » ، به مدينهء طيّبه بازگشت ! ! !
بعدا ، تصميم گرفتند كه فرمان حركت به سوى اين « نبرد » را - به تمام معنى - « لغو » كنند ؛ در اين باره با « ابو بكر » گفتگو كردند و سخت اصرار نمودند ، با اينكه با چشم خود ديده بودند رسول خدا ( ص ) چقدر در
هامش
( 377 ) رجوع كنيد به شرح نهج البلاغهء ( ابن ابى الحديد ) ج 1 ص 160 ط مصر با تحقيق محمد ابو الفضل ، المغازى ( واقدى ) ج 3 ص 1120 ، السيرة الحلبيهء ( حلبى شافعى ) ج 3 ص 208 ، السيرة النبويهء ( زين دحلان ) در حاشيهء السيرة الحلبيهء ( حلبى شافعى ) ج 2 ص 340 و الطبقات الكبرى ( ابن سعد ) ج 2 ص 191 .