شما هرگاه در اين سخن پيامبر ( ص ) : « ايتونى اكتب لكم كتابا لن تضلّوا بعده » ( بيائيد ! تا برايتان مطلبى بنويسم كه پس از آن هرگز گمراه نشويد ) و در فرمودهء او در « حديث ثقلين » دقت فرماييد كه فرموده : « انّى تارك فيكم ما ان تمسّكتم به لن تضلّوا : كتاب اللّه و عترتى اهل بيتى » ( من در بين شما چيزى مىگذارم كه اگر به آن تمسّك جوئيد هرگز گمراه نمىشويد : « كتاب خدا » ، و « عترتم - اهل بيتم » « 369 » ) ، مىيابيد كه هدف اين « دو حديث » يكى است و آن اينكه پيامبر ( ص ) در همان حال بيماريش مىخواسته تفصيل آنچه در « حديث ثقلين » بر آنها واجب فرموده ، بنويسد .
2 - علّت عدول پيامبر ( ص ) از آنچه آنها را امر كرده بود .
2 - امّا چرا آن حضرت ( ص ) از نوشتن صرفنظر فرمود ؟ به اين خاطر بود كه پس از صدور آن سخن از آنان ، وى ناچار شد صرفنظر كند ، زيرا پس از آنچنان سخنى ، اثرى براى نوشته جز « فتنه و اختلاف » پس از وى باقى نمىماند و در اين باره به « نزاع » پرداخته مىشد ، « بحث و گفتگو » در مىگرفت كه آيا آن حضرت در اين نوشتهاش العياذ باللّه ! « هذيان » و مطلبى دور از عقل گفته يا نه ؟ همانگونه كه « اختلاف » كردند و اين سخنان ناروا را پيش چشمش گفتند ! ! در آن روز بيش از اين براى آن حضرت چارهاى نبود جز اينكه بفرمايد : « از كنارم برخيزيد ! » و اگر اصرار در نوشتن مىفرمود ، آنها نيز در اينكه وى « هذيان » مىگويد پا
هامش
( 369 ) رجوع كنيد به پانوشتهاى 2 ، 3 ، 4 و 5 و مدارك فراوانى كه در آنجاها بدان اشاره شده است .