حقجو
اهل سنّت مىگويند : « اجماع » پس از رفع اختلاف ، منعقد گرديد .
اهل سنّت انكار نمىكنند كه « بيعت از روى مشورت و فكر انجام نشده » و قبول دارند كه « ناگهانى و بىمطالعه » انجام پذيرفته است ؛ در اين معنى نيز ترديد ندارند كه « انصار » مخالف بودند و اطراف « سعد بن عباده » را گرفته بودند ، و « بنى هاشم » و دوستانشان از « مهاجر » و « انصار » مخالفت ورزيدند و به « امام » پيوستند ؛ امّا مىگويند : بالأخره سرانجام ، « خلافت » براى « ابو بكر » تمام و كامل شد ، و همه راضى شدند كه او پيشوايشان باشد . اختلاف نخست از بين رفت و آن نزاع پايان گرفت و همه دست به دست هم دادند و به پشتيبانى وى و نصيحت به او آشكارا و پنهان قيام نمودند ؛ با هر كس جنگ نمود به جنگ پرداختند و با هر كس صلح نمود از در صلح و آشتى درآمدند ؛ امر و نهيش را به مرحلهء اجراء گذاردند و بدين وسيله « اجماع » تمام شد و « عقد خلافت » صحّت پذيرفت . پاسخ شما چيست ؟