دوست باشد و دشمن كسى است كه او را دشمن دارد « 291 » ؛ آن كسى كه « على » را دوست بدارد خدا و رسولش را دوست داشته ، و كسى كه بغض و كينهء او را به دل گيرد بغض و كينهء خدا و رسولش را در دل گرفته « 292 » . آن كس كه « ولايت على » را بر جانش بپذيرد « ولايت خدا
هامش
- 230 ، 194 ، 172 و 165 ط اسلامبول ، شواهد التنزيل ( حسكانى حنفى ) ج 2 ص 27 المناقب ( خوارزمى حنفى ) ص 76 و 91 ، مقتل الحسين ( خوارزمى ) حنفى ج 1 ص 61 و 99 ، المعجم الصغير ( طبرانى ) ج 2 ص 3 ، الفتح الكبير ( نبهانى ) ج 1 ص 271 ، منتخب كنز العمال ( متقى هندى ) در حاشيهء مسند ( احمد بن حنبل ) ج 5 ص 92 ، فرائد السمطين ( حموينى ) ج 2 ص 38 ح 372 ، الرياض النضرهء ( محب الدين طبرى ) ج 2 ص 189 ، ترجمة الامام الحسين از تاريخ دمشق ( ابن عساكر ) ص 100 و تاريخ بغداد ( خطيب بغدادى ) ج 7 ص 136 .
- باز در اين موضوع ، رجوع كنيد به شرح ( ابن ابى الحديد ) ج 4 ص 221 ط 1 مصر ( كه نقل كرده : پيامبر ( ص ) در « هزار مورد » به على فرمود : من در نبردم با كسى كه تو نبرد كنى و در صلحم با كسى كه تو در صلح باشى ) ، و ج 18 ص 24 ط مصر با تحقيق محمد ابو الفضل .
( 291 ) رجوع كنيد به مناقب على بن ابى طالب ( ابن مغازلى شافعى ) ص 382 ح 430 و كنز العمال ( متقى هندى ) ج 15 ص 96 ح 273 ط 2 . - پانوشت 162 را نيز ملاحظه نماييد !
( 292 ) رجوع كنيد به مناقب على بن ابى طالب ( ابن مغازلى شافعى ) ص 103 ح 145 و 277 ، ترجمة الامام على بن ابى طالب از تاريخ دمشق ( ابن عساكر شافعى ) ج 2 ص 190 ح 673 و 736 ، مجمع الزوائد ( هيثمى ) ج 9 ص 129 ، 131 ، 132 و 133 ، شرح نهج -