نخستين كسى بود كه از ميان ما به او ملحق شد و محكمترين فرد ما در اتّصال و همراهى با وى بود « 255 » » .
مردم به خوبى مىدانستند كه « تنها وارث رسول خدا ( ص ) على ( ع ) است » نه عمويش « عباس » و نه ديگرى از « بنى هاشم » ؛ از اين « حقيقت » بدون اينكه شكّى در آن داشته باشند آگاه بودند ، امّا از علّت اين « انحصار وراثت » كه « على ( ع ) » - پسر عمويش - آرى ، امّا « عباس » - كه عموى او بود - نه ، پسر عموهاى ديگرش نه ، سائر خويشاوندانش نه ، از اين علّت آگاهى نداشتند و به آن جاهل بودند ؛ لذا ، گاهى علّت اين « انحصار » را از « على ( ع ) » و گاهى از « قثم » مىپرسيدند كه پاسخ آنها را شنيدى . و اين آخرين مدركى بود كه سؤالكنندگان ، به آن دست يافتند ، و گرنه پاسخ واقعى اين است كه :
« خداوند بزرگ به اهل زمين توجّهى فرمود و از ميان آنها « محمّد » را برگزيد و او را پيامبرش قرار داد ، سپس بار دوم توجّه فرمود و « على » را انتخاب نمود و به پيامبرش وحى كرد كه او را « وارث » و « وصىّ » خود بگيرد . » « 256 »
« حاكم » در « مستدرك » پس از آنكه از « قثم » مطلب مذكور را نقل
هامش
( 255 ) رجوع كنيد به المستدرك ( حاكم ) ج 3 ص 125 ط حيدرآباد ، تلخيص المستدرك ( ذهبى ) در ذيل المستدرك ( حاكم ) ج 3 ص 125 ( و آن را صحيح دانسته ) ، منتخب كنز العمال ( متقى هندى ) در حاشيهء مسند ( احمد بن حنبل ) ج 5 ص 42 ط الميمنيهء مصر و كنز العمال ( متقى هندى ) ج 15 ص 125 ح 362 ط 2 .
( 256 ) به پانوشت شمارهء 265 رجوع نماييد !