به به ! « اين از فضل خداوند است كه به هر كس بخواهد مىدهد . »
كسى كه به اين « آيات » نظر نمايد ، در برابر اين « عنايات خداوند » خضوع خواهد نمود .
3 - عنايت رسول خدا ( ص ) به آن
3 - هنگامى كه « عنايت خداوند » اين گونه باشد پس هيچ بعيد نيست كه « عنايت پيامبرش » اين چنين باشد ، زيرا همينكه أجلش نزديك گرديد و خبر رحلتش به او داده شد ، با فرمان خداوند تصميم گرفت كه در « حجّ اكبر » ، در برابر همه ، نداى « ولايت على » را بدهد .
نه به « نص يوم الدار » در « روز انذار » در مكّه « 218 » اكتفا فرمود و نه به « نصوص متوالى » و پىدرپى ديگر ، كه بعضى از آنها را شنيدى . لذا ، پيش از رسيدن موسم حج ، به مردم اعلام فرمود كه او در اين سال حج خواهد كرد و اين ، « حجّة الوداع » خواهد بود . مردم از همه جا ، از هر كوه
هامش
- المودهء ( قندوزى حنفى ) ص 115 ط اسلامبول ، فرائد السمطين ( حموينى ) ج 1 ص 72 ، 74 و 315 ط 1 بيروت و تاريخ ( يعقوبى ) ج 2 ص 35 ط الحيدريه . و در الغدير ( علّامهء امينى ) ج 1 ص 230 از : تاريخ ابن كثير ( دمشقى ) ج 5 ص 210 ، و در احقاق الحق ( تسترى ) ج 6 از : الكشف و البيان ( ثعلبى ) مخطوط ، روح المعانى ( آلوسى ) ج 6 ص 55 ط المنيريه ، البداية و النهايهء ( ابن كثير دمشقى ) ج 5 ص 213 و ج 7 ص 349 ط قاهره و غير اينها نقل نمودهاند .
و امّا از طريق شيعه ، هيچ بحثى در نزول اين آيهء شريفه در چنين موقعيّتى نيست .
- از باب نمونه رجوع كنيد به بحار الانوار ( علّامهء مجلسى ) ج 37 باب 52 ط جديد .
( 218 ) اين حديث را قبلا آورديم ، به آنجا و مدارك آن در پانوشت 91 رجوع كنيد ! -