( 24 ) پيامبر ( ص ) فرمود : « كسى كه خرسند است حياتش چون حيات من و مرگش همچون مرگ من باشد و ساكن بهشت عدن - كه درختش را پروردگارم غرس نموده - شود ، بايد « ولايت على » را پس از من ، و ولايت ولىّ او را بپذيرد ، و بايد بعد از من به « اهل بيتم » اقتدا كند ! آنها « عترت » من هستند ، از طينت من آفريده شده ، و فهم و دانش مرا خدا روزيشان كرده است . واى بر آن گروه از امّتم كه فضل و برترى آنها را تكذيب كنند و ارتباط مرا در بين ايشان قطع نمايند ! خداوند شفاعت مرا نصيب آنها قرار ندهد ! « 166 » » .
( 25 ) پيامبر ( ص ) فرمود : « كسى كه دوست دارد حياتش چون حيات من و مردنش چون مردن من باشد ، و داخل بهشتى كه خداوند به من وعده داده - كه همان بهشت جاويدان است - گردد ، بايد « ولايت على و ذريّهاش » را پس از من بپذيرد ؛ آنها شما را از باب هدايت خارج نمىكنند و وارد گمراهى نخواهند نمود « 167 » » .
( 26 ) پيامبر ( ص ) به عمّار فرمود : « اى عمّار ! هرگاه ديدى « على » راهى را مىپيمايد و مردم راهى ديگر ، با « على » برو و مردم را رها كن ! او تو را به پستى دلالت نمىكند و از طريق هدايت خارج نخواهد نمود « 168 » » .
( 27 ) در حديث « ابو بكر » آمده كه پيامبر ( ص ) مىفرمايد : « كف من و كف
هامش
( 166 ) به پانوشت شمارهء 11 رجوع كنيد !
( 167 ) به پانوشت شمارهء 12 رجوع كنيد !
( 168 ) رجوع كنيد به ترجمة الامام على بن ابى طالب از تاريخ دمشق ( ابن عساكر شافعى ) ج 3 ص 170 ح 1208 ، المناقب ( خوارزمى حنفى ) ص 57 و كنز العمال ( متقى هندى ) ج 6 ص 156 ط 1 .