2 - دليل نزول آن دربارهء على ( ع )
2 - اگر بنابر اختصار ، و مسأله همچون « خورشيد در وسط آسمان » نبود ، همهء اخبار صحيحى كه در اين باره آمده مىآورديم ، امّا به حمد اللّه اين مطلب از مطالبى است كه در آن ترديد نيست . با اين حال ، ما به آنچه در « تفسير ابو اسحاق ، احمد بن محمد بن ابراهيم نيشابورى ثعلبى « 131 » » آمده اكتفا كرده ، و مىگوئيم : وى هنگامى كه در تفسير كبير خود به اين آيه رسيده است ، با « سند » از « ابو ذر غفارى » نقل كرده است كه :
با اين دو گوش ، از پيامبر ( ص ) شنيدم - و گرنه كر باد ! - و با اين دو چشم ، وى را ديدم - و گرنه كور باد ! - كه مىفرمود : « على ، رهبر نيكان
هامش
حجر ) ص 24 ط الميمنيه ، انساب الاشراف ( بلاذرى ) ج 2 ص 150 ح 151 ط بيروت ، تفسير ( نسفى ) ج 1 ص 289 ، الحاوى للفتاوى ( سيوطى ) ج 1 ص 139 و 140 ، كنز العمال ( متقى هندى ) ج 15 ص 146 ح 416 و ص 95 ح 269 ط 2 ، منتخب كنز العمال ( متقى هندى ) در حاشيهء مسند ( احمد بن حنبل ) ج 5 ص 38 ، جامع الاصول ( ابن اثير ) ج 9 ص 478 ، الرياض النضرهء ( محب الدين طبرى ) ج 2 ص 273 و 302 ، مطالب السئول ( ابن طلحهء شافعى ) ج 1 ص 87 ، معالم التنزيل ( بغوى ) در حاشيهء تفسير الخازن ( علاء الدين بغدادى ) ج 2 ص 55 و فرائد السمطين ( حموينى ) ج 1 ص 11 و 190 ح 150 ، 151 و 153 ط 1 .
( 131 ) طبق نقل ابن خلكان در « وفيات الاعيان » ، وى در سال 337 وفات يافته است . او مىگويد : وى تنها مرد زمان خود در تفسير بود . تفسير كبيرى كه سرآمد تمام تفاسير بود نگاشت . سپس مىافزايد : عبد الغافر بن اسماعيل فارسى در كتاب « سياق نيشابور » وى را ياد كرده و مدحش نموده . سپس مىگويد : وى صحيح النقل و مورد وثوق است .