نخواهد آمد « 111 » » .
و مثل آن است احاديثى كه راجع به « روز مسدود ساختن درها » وارد شده كه همهء درها كه در مسجد باز مىشد ، به جز در خانهء « على » ،
هامش
( 111 ) و اين جمله : « آيا از من ناراحت شدى ؟ ! » چقدر مؤانست ، ملاطفت ، گرمى و محبّت پدرانه ، و رأفت و عطوفت به همراه دارد ! !
و اگر گفته شود چگونه على ( ع ) بار دوّم به ترديد افتاد با اينكه بار اوّل نيز چنين بود و بعد ، برايش روشن شد كه پيامبر ( ص ) به خاطر خودش او را تأخير انداخته است ؟ چرا بار دوّم را به اوّل قياس نكرد ؟ مىگوئيم : بار دوّم را نمىشد با اوّل مقايسه كرد زيرا بار اوّل تنها بين « مهاجران » بود به خلاف بار دوّم كه بين « مهاجر » و « انصار » بود . بنابراين ، در بار دوّم برادر هر « مهاجر » از « انصار » بود و « انصارى » برادرش از « مهاجران » بود . و چون پيامبر ( ص ) و وصيّتش هر دو از « مهاجران » بودند ، قياس اين بود كه اين دو در اين بار برادر نخواهند بود ؛ لذا على ( ع ) گمان كرد كه برادرش يكى از « انصار » خواهد بود ، بر قياس ديگران .
و چون پيامبر ( ص ) بين او و هيچكدام از « انصار » برادرى ايجاد نفرمود ، اين حالت را در خود يافت ؛ امّا خداوند و رسولش جز اثبات برترى او را نمىخواهند . بنابراين ، اخوّت بين او و پيامبر ( ص ) بر خلاف قياس موجود آن روز « بين مهاجران و انصار » بود .
- دربارهء « حديث منزلت در عقد برادرى دوّم » رجوع كنيد به منتخب كنز العمال ( متقى هندى ) در حاشيهء مسند ( احمد بن حنبل ) ج 5 ص 31 ، المناقب ( خوارزمى حنفى ) ص 7 ، تذكرة الخواص ( سبط بن جوزى حنفى ) ص 20 و الفصول المهمهء ( ابن صباغ مالكى ) ص 21 .