فرود آمدهاند و مرا بر ديگران برگزيدهاند بر نمى دارم تا آنكه آنان را بخواهم و از ايشان درباره آنچه اين دو مى گويند بپرسم ، اگر همچنان بودند كه اين دو مى گويند آنانرا به ايشان مى سپرم و پيش قوم خودشان برمى گردانم و اگر جز اين بودند آنانرا حمايت مى كنم و تا هنگامى كه در همسايگى و پناه من باشند با آنان به نيكى رفتار خواهم كرد .
ام سلمه مى گويد : نجاشى به ياران رسول خدا ( ص ) پيام داد و ايشان را فراخواند . چون فرستاده نجاشى پيش ايشان آمد ، جمع شدند و به يكديگر گفتند : چون پيش اين مرد برويم چه مى گوييد گفتند : به خدا سوگند ، همان چيزى را كه مى دانيم و پيامبرمان ، كه درود خدا بر او باد ، به ما فرمان داده است خواهيم گفت ، هر چه پيش آيد . هنگامى كه آنان پيش نجاشى آمدند او اسقفهاى خود را فراخوانده بود و ايشان كتابهاى خود را گشوده و برگرد او نشسته بودند ، نجاشى از ياران پيامبر ( ص ) پرسيد : اين آيين كه شما داريد و از آيين قوم خود دورى گزيدهايد و در آيين من و آيين هيچيك از اين ملت ها هم در نيامدهايد چيست ام سلمه مى گويد : كسى كه با نجاشى گفتگو كرد جعفر بن ابى طالب بود كه به او چنين گفت : پادشاها ما قومى بوديم در جاهليت كه بتها را پرستش مى كرديم و گوشت مردار مى خورديم و مرتكب كارهاى ناپسند مى شديم ، پيوند خويشاوندى را مى گسيختيم و حقوق همسايگى و پناهندگى را به فراموشى مى سپرديم ، نيرومند ما ناتوان ما را مى خورد و بر اين حال بوديم تا آنكه خداى عز و جل براى ما پيامبرى از ميان خودمان مبعوث فرمود كه نسب و راستى و امانت و پاكدامنى او را مى شناسيم ، او ما را فراخواند تا خداوند يكتا را پرستش كنيم و معتقد به توحيد شويم و آنچه را كه خود و پدران ما غير از خدا پرستش مى كرديم ، يعنى سنگها و بت ها را ، از خدايى خود خلع كنيم ، و ما را به راست گفتارى و پرداخت امانت و رعايت پيوند خويشاوندى و حسن همجوارى و خوددارى از كارهاى حرام و ريختن خون ها فرمان داده است و ما از ديگر كارهاى ناپسند و سخن زور گفتن و خوردن مال يتيم و تهمت زدن به زنان شوهردار پاكدامن نهى فرموده است و فرمان داده است تا خداوند يكتا را پرستش كنيم و نمازگزاريم و زكات بدهيم و روزه بگيريم .
ام سلمه مى گويد : سپس جعفر تمام امور اسلام را بيان كرد و گفت : ما پيامبر خود را تصديق كرديم و به او ايمان آورديم و در آنچه كه از سوى خدا آورده بود از او
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 328
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٣٢٨