از بندهء خدا امير المومنين به آن گروه از مسلمانان كه چون نسبت به خداوند در زمين عصيان شد و جور و ستم بر نيكوكار و بد كار سايه افكند و نه حقى باقى ماند كه در كنارش استراحت شود و نه از كار زشت نهى شد ، براى خاطر خدا خشم گرفتند . سلام بر شما باد ، من همراه شما پروردگارى را كه خدايى جز او نيست مى ستايم . اما بعد ، من بندهيى از بندگان خدا را پيش شما گسيل داشتم كه در بيم و خوف نمى خسبد و از بيم پيشامدهاى بد از رويارويى با دشمنان خوددارى نمى كند .
او بر كافران از سوزش آتش شديدتر است . او مالك بن حارث اشتر مذحجى است .
سخنش را شنوا باشيد و اطاعت كنيد كه او شمشيرى از شمشيرهاى خداوند است كه سست ضربه و كند نيست . اگر به شما فرمان داد كه درنگ كنيد اطاعت كنيد و اگر فرمان داد از حمله باز ايستيد همانگونه رفتار كنيد ، كه او پيشروى و درنگ نمى كند مگر به فرمان من . من شما را در مورد او بر خود ترجيح دادم و اين به سبب خيرخواهى او و شدت مراقبت و حمله بر دشمن اوست . خداوند شما را با حق محفوظ و در تقوى پايدار بدارد . و سلام و رحمت و بركات خدا بر شما باد .
ابراهيم ثقفى مى گويد : محمد بن عبد الله ، از مدائنى ، از قول رجال خود نقل مىكند كه چون به محمد بن ابى بكر خبر رسيد على ( ع ) اشتر را به مصر گسيل داشته است بر او گران آمد . على عليه السلام پس از مرگ اشتر براى او چنين مرقوم فرمود : اما بعد ، به من خبر رسيد كه تو از گسيل داشتن اشتر به منطقه حكومت خودت افسرده شدهاى . توجه داشته باش من اين كار را از اين جهت انجام ندادم كه ترا در جهاد سست پنداشته باشم يا اينكه بخواهم كه تو بر كوشش خود بيفزايى و بر فرض كه اين كار را از دست مى دادى و ترا از آن بر كنار مى ساختم ترا به حكومتى كه بر تو آسانتر و خوشتر باشد مى گماشتم . همانا اين مردى كه او را به ولايت مصر گماشتم براى ما مرد خيرخواهى بود و بر دشمن ما سختگير بود . رحمت خدا بر او باد كه روزگارش به سر آمد و به مرگ برخورد و ما از او راضى هستيم ، خدايش از او خشنود باد و پاداش او را افزون و سرانجامش را خوش فرمايد .
اينك در صحراى باز به جنگ دشمن خود برو و براى جنگ دامن بر كمر زن و با حكمت و موعظه پسنديده مردم را به خداى خويش فراخوان ، ياد خدا و يارى جويى از او را فراوان انجام بده و از او بترس تا مهم ترا كفايت و ترا بر ولايت
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 217
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٢١٧