خود از شگفتيهاى اين روزگار است » .
بيتى كه سيد رضى به آن نظر داشته اين بيت مأمون است : « اگر على نمى بود هرگز براى بنى هاشم فرماندهى فراهم نمى شد و در طول روزگار همواره خوار و زبون مى بودند و نسبت به آنان عصيان و ستم مى شد » .
هاشم بن عتبة بن ابى وقاص و نسب او
هاشم بن عتبة بن ابى وقاص مالك بن اهيب بن عبد مناف بن زهرة بن كلاب بن - مرة بن كعب بن لوى بن غالب ، برادر زادهء سعد بن ابى وقاص يكى از ده تنى است كه به آنان مژده به بهشت داده شده است . پدرش عتبة بن ابى وقاص همان كسى است كه در جنگ احد دندانهاى ميانه رسول خدا ( ص ) را شكست و لبها و چهره پيامبر را دريد و رسول خدا ( ص ) شروع به پاك كردن خون از چهره خويش كرد و مى فرمود : چگونه ممكن است قومى كه چهرهء پيامبر خود را با خون خضاب مى كنند و او آنان را به پروردگارشان فرا مى خواند رستگار شوند و خداوند عز و جل در اين مورد اين آيه را نازل فرمود : « از اين كار بر تو چيزى نيست كه خداى يا توبه دهد ايشان را يا عذاب كند كه آنان ستمگرانند » . حسان بن ثابت هم در اين مورد اشعارى سروده و ضمن آن گفته است : « اى عتيب پسر مالك پروردگار من تو را فرو كوبد و پيش از مرگ صاعقهيى بر تو فرو فرستد . . . » حسان بن ثابت ضمن اين اشعار به عتبة بن مالك « بنده عذره » گفته است و اين