فرمود به گفتن اين جمله : « لشكر اسامه را روانه كنيد . هر كس را كه از آن تخلف كند خدا لعنت كناد » و اين جمله را مكرر فرمود . اسامه در حالى كه پرچم بر دوش داشت و صحابه هم همراهش بودند بيرون رفت و در جرف فرود آمد در حالى كه ابو بكر و عمر و بيشتر مهاجران و از انصار اسيد بن حضير و بشير بن سعد و سران ديگر انصار همراهش بودند . در اين حال فرستادهء ام ايمن پيش اسامه آمد و پيام آورد : برگرد كه پيامبر در حال مرگ است . اسامه هماندم برخاست و در حالى كه لواء همراهش بود به مدينه برگشت و آن را بر در خانه پيامبر ( ص ) بر زمين نهاد و پيامبر ( ص ) همان ساعت رحلت فرموده بود .
گويد : ابو بكر و عمر تا هنگامى كه زنده بودند اسامه را با عنوان امير مورد خطاب قرار مى دادند .
خطبه ( 67 )
از سخنان آن حضرت ( ع ) دربارهء محمد بن ابو بكر [ در اين خطبه كه پس از حكومت محمد بن ابى بكر بر مصر و كشته شدن او ايراد شده است و با عبارت « و قد اردت تولية مصر هاشم بن عتبة » ( همانا مى خواستم هاشم بن عتبه را بر مصر بگمارم ) آغاز مىشود مباحث زير آمده است ] :
محمد بن ابى بكر و فرزندانش
مادر محمد بن ابى بكر اسماء دختر عميس بن نعمان بن كعب مالك بن قحافة بن خثعم است . او نخست همسر جعفر بن ابى طالب بود و همراه او به حبشه هجرت