تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 658

مساهمون:

ص٦٥٨

خطبهء 184 خطبهء متّقين ( همام )

: متّقى يعنى آئينهء تمام نماى تقوى
يكى از مشاهير اهل يقين * مريد وفادار حبل المتين ملقّب به همّام ، يار على ( ع ) * سجاياى تقوى در او منجلى چنين گفت آن شيعهء راستين * بمولاى خود صف لى المتّقين چنانم بگو زان عزيزان خبر * كانّى كه بينم به رأى البصر تثاقل نمود آن امام انام * همى خواست ناگفته ماند كلام ( 1 ) سپس گفت تقواى حق پيشه كن * از اين بگذر و در خود انديشه كن نشد قانع از آنچه فرمود امام ( ع ) * هميداد بر ادّعايش دوام سپس گفت آن كان علم نبى * ( ولا را درخشنده‌تر كوكبى ) ( 2 ) خداوند دانندهء مهربان * ( ببخشيد هستى بر بندگان ) غنى از عبادات و طاعاتشان * امين از ذنوب و خطيئاتشان نه نفعى است او را ز طاعات كس * نه نقصانى از شنعت بلهوس ( خدا هست همواره با متّقين * ندارد بدور از نظر اهل دين ) معيّن نموده است سهم عباد * ز مقدار ارزاق و وضع نهاد ( 3 ) فضيلت به ايشان متاعى گران * صواب است در نطق ايشان ، بيان

توصيفى از صفات حميدهء متقين

( 4 ) بپوشند ديده ، ز نامحرمان * حرامش نمود آنچه ربّ جهان درستى زايشان بود ارمغان * فضيلت در اعمال ايشان عيان