دانستهاند وى مىگويد :
از عمر قنوت ديگرى رسيده است ، ولى آنچه از رسول خدا به ما رسيده ، براى ما بهتر است . ممكن است گفته شود عمر نيز از رسول خدا نقل مىكند ، ولى بايد گفت آنچه را كه يقين داريم از آن حضرت رسيده ، بهتر و براى عمل سزاوارتر از چيزى است كه به آن حضرت نسبت دادهاند ، زيرا اولى يقينى و دومى ظنّى است و در قرآن و سنت ، از عمل به ظن نهى شده است .
و نيز مىگويد :
رسول خدا در قنوت نماز خود ، كافران و قبايل رعل و ذكوان را نفرين مىكرد و براى وليد بن وليد و عياش بن ابى ربيعه و سلمة بن هشام دعا مىنمود و هرگز آن حضرت از چنين دعايى منع نفرمود و منع نيز نشد . « 1 »
جمله اخير وى ، در حقيقت ردّ حديث شافعى و بيهقى است كه مضمون آنها ، نزول وحى بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و توبيخ آن حضرت به دليل لعن كافران بود .
حذف آية « إن جاهدوا كما جاهدتم أول مرة »
از مسند عمر ، از مسور بن مخرمة روايت شده است كه عمر بن خطاب به عبد الرحمن بن عوف گفت : « آيا قبلا آيه به اين صورت نبود : إن جاهدوا كما جاهدتم أول مرة ؟ ما كه آن را پيدا نكرديم ! » عبد الرحمن پاسخ داد : « از قرآن حذف شده است . » « 2 »
حذف آيه « ان انتفاءكم . . . » و آيه فراش
عدى بن عدى بن عميرة بن فروه از پدرش از جدش روايت مىكند كه عمر از ابى بن كعب پرسيد : « آيا اين آيه از قرآن نبود : ان انتفاءكم من آباءكم كفر بكم ؟ »
هامش
( 1 ) . ابن حزم الاندلسى ، المحلى ، توفى 456 ، بيروت : دار الفكر ، ج 4 ، ص 148 و 98
( 2 ) . كنز العمال ، ج 2 ، ص 567