در اينجا مشاهده كرديم كه بنى قريظه ، اين دشمنان قسم خورده اسلام ، تورات را ترجمه مىكنند و به دست يكى از مسلمانان مىدهند و او از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تقاضاى جواز نسخه بردارى و يادگيرى آن را مىكند ، با اين ادعا كه در آن علومى است كه بايد به علوم ما افزوده شود و در حقيقت ، تقاضاى رسميت بخشيدن به تورات تحريف شده را مىكند .
آيا خليفه همين يك بار به تورات دسترسى پيدا كرد و با نهى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از خواسته خود براى هميشه دست كشيد ؟ خير ، او از بنى زريق نيز كه طايفهاى از يهوديان بودند ترجمهاى از تورات را دريافت كرد و دوباره همان ماجراها تكرار شد . اين بار عمر بن خطاب به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عرض كرد : « يا رسول اللّه ! اينها را از برادرم از قبيله بنى زريق گرفتهام . » رنگ چهره رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تغيير كرد و عبد اللّه بن زيد به عمر گفت : « مگر عقلت را از دست دادهاى ! صورت پيامبر را نمىبينى ؟ » عمر گفت : « رضيت باللّه ربّا و بالإسلام دينا و بمحمد نبيّا و بالقرآن اماما » . حضرت آرام شدند و فرمودند : « قسم به كسى كه جان محمد در دست اوست ، اگر موسى اينجا بود و شما از او پيروى مىكرديد و مرا رها مىنموديد ، باز هم در گمراهى بزرگى بوديد ! شما سهم من از ميان امتها و من سهم شما از ميان پيامبران هستم . . . » « 1 » بعضى گفتهاند كه داستان اين ماجرا مانند ماجراى قبلى است و همين ، دليل اين است كه وى دو بار به حضور رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شرفياب نشده است و در حقيقت راوى به اشتباه به جاى بنى قريظه ، بنى زريق گفته است البته بايد اضافه كنند كه لابد به جاى عبد اللّه بن ثابت نيز به اشتباه عبد اللّه بن زيد گفته شده است . اما اگر بگوييم خليفه ترجمهاى از تورات را از يهوديان خيبر نيز گرفته بود و باز به حضور پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آمده ، همان تقاضا را مطرح كرد
هامش
( 1 ) . مجمع الزوائد ، ج 1 ، ص 174