دستور داد به شكل « تابوت » كه سعيد پيشنهاد مىكرد بنويسد . لازم به ذكر است كه پدر سعيد بن عاص ، يعنى « عاص » در جنگ بدر به دست على عليه السلام كشته شد و سعيد در آن زمان كودك بود . وى بزرگ شد و اسلام آورد و مدتى به طور كامل از حضرت على عليه السلام پيروى مىكرد ، ولى پس از آن به طور نسبى با ايشان همراهى مىنمود و دو عموى او ، به نامهاى « خالد » و « ابان » نيز پس از رحلت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از بيعت با ابو بكر سر باز زدند تا زمانى كه بنى هاشم بيعت نمودند و پس از آن اين دو نيز تبعيت كردند . از نكات جالب در زندگى سعيد بن عاص و خويشانش همين است كه وى با وجود اينكه پدرش را با شمشير على عليه السلام كشته مىبيند ، اما او و عموهايش از دوستى آن حضرت دست نمىكشند و كسى نمىتواند به اين بهانه ، آنها را به دشمنى ، آن حضرت وادار دارد . ابن هشام در كتاب خود آورده است كه عمر بن خطاب در راه با سعيد بن عاص بر خورد كرد و گفت : « گويا تو از من چيزى در دل دارى ! مگر پدرت را من كشتهام ؟ البته اگر من كشته بودم ، افتخار مىكردم ، اما من دايى خودم ، عاص بن هشام بن مغيره را كشتم . در جنگ ديدم كه پدرت مانند گاو نر به اين سو و آن سو مىرفت و من خودم را از او دور نگه مىداشتم ، اما پسر عمويش ، على او را كشت . » « 1 » پاسخى كه سعيد بن عاص به عمر داد اين بود : « اگر تو هم پدرم را كشته بودى ، كار خوبى كرده بودى ، زيرا تو بر حق بودى و او بر باطل . » عمر نيز از اين جواب تعجب كرد . « 2 »
همانطور كه گفته شد ، تدوين يك قرآن و ممنوعيت قرائت ساير قرآنها ، موجبات نا خشنودى كسانى را فراهم آورد كه از راه تعليم قرآن به لغت خاصى براى خود صاحب شأن و مقامى شده بودند . يكى از ناراضيان ،
هامش
( 1 ) . ابن هشام الحميرى ، سيرة ابن هشام ، توفى 218 ، مصر : مطبعة صبيح ، ج 2 ، ص 200 و 264
( 2 ) . اسد الغابة ، ج 2 ، ص 309