جبرئيل از پيامبر نيست و به فرض كه معناى « يتلوه » خواندن باشد ، بايد تلاوت به گونهاى باشد كه مردم مشاهده نمايند ، از اين رو نمىتوان آيه را بر جبرئيل تطبيق نمود . طبرى و فخر رازى و ديگران نيز به تفصيل درباره آيه بحث نمودهاند « 1 » و در هر حال آيه را بر على بن ابى طالب عليه السلام تطبيق ننمودهاند .
به عقيده ما شكى در اين نيست كه مراد از شاهد ، على عليه السلام است و همين ، گوياى آن است كه رواياتى كه در قرائت آيه
وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ
آمده ، و آن را به صورت ديگرى خوانده است صحيح نمىباشد .
نظريه توسعه در عبارات قرآن
قرآن كريم ، معجزه جاودان اسلام ، كتابى سترگ و مجموعهاى بى انتها از معارف و انديشههاى ناب است كه دست تحريف هرگز به آن راه پيدا نكرده و نخواهد كرد . اين اعتقاد هر مسلمانى و بيش از همه ، ما شيعيان ، به پيروى از اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام كه قرين و همنشين جدا نشدنى قرآن هستند به آن اعتقاد داريم و لازم نيست امثال احسان ظهير وهابى مسلك ما را نصيحت كنند ، كه خود در اين جهت محتاجتر از ما هستند ، زيرا دست كشيدن از سنت پيامبر و هدايت اهل بيت عليهم السلام ، معنايى جز نفى قرآن ندارد .
محافظت قرآن از تحريف نيز مانند هر امر ديگرى اسباب و علل خاص خود را دارد . به اعتقاد ما ، استحكام خود كتاب و اسلوب سخن و بلندى معارف و معانى و نيز وجود اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه همواره مدافع حريم قرآن بودهاند ، از مهمترين اسباب اين امر است . اما آنان كه از دامان پاك اين خاندان
هامش
( 1 ) . فخر رازى ، تفسير فخر رازى ، طهران : مكتب الاعلام الاسلامى ، ج 17 ، ص 200 - 202 و تفسير طبرى ، ج 7 ، ص 10 و نيز ر . ك . الثعالبى ، الجواهر الحسان ، توفى 875 ، بيروت : دار الكتب العلمية ، ج 2 ، ص 120 و المراغى ، تفسير المراغى ، توفى 1370 ، بيروت : احياء التراث العربى ، ج 12 ، ص 18 .