شما خود مشاهده كرديد دنيا براى كسانى كه خود را به آن نزديك ميكنند خويشتن را به ناشناسى مىزند آنهائى كه همه چيز را فداى دنيا كردند و خود را در اختيار آن گذاشتند در آن هنگام كه ميخواستند از دنيا براى هميشه بروند دنيا با آنها چه رفتارى كرد .
مگر دنيا جز ناراحتى و سختى زادى در اختيار آنها گذاشت آرى دنيا آنها را در جاى تنگى قرار داد و به جاى روشنائى محل تاريكى در اختيار آنها نهاد و آنان را سرانجام تحويل دوزخ داد و گرفتار آتش نمود شما براى اين دنيا ايثار ميكنيد يا در روى آن زندگى مينمائيد و يا به آن اطمينان داريد .
خداوند متعال ميفرمايد :
مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
.
هر كس زندگى دنيا و زينتهاى آن را بخواهد ما در دنيا به آنها ميدهيم و آنها در دنيا زيانى نخواهند ديد آن جماعت در آخرت بهرهاى نخواهند داشت جز آتش و هر چه در دنيا عمل كرده بودند باطل ميگردد و در آخرت نتيجه نميدهد .
دنيا بد خانهاى است براى كسانى كه خود را به آن آلوده كنند و از آن نترسند هنگامى كه دنيا را در اختيار خود گرفتيد به ياد بياوريد روزى كه آن را از دست دادهايد .
آيا خودتان را مانند گذشتهها تصور نكرديد و گذشتگان را مانند كسانى كه قبل از آنها بودند به ياد نياورديد گروهى بعد از گروهى ميايند و ميروند و ملتى بعد از ملتى آمدند و رفتند و قرنها پس از يك ديگر سپرى شدند و مردم پشت سر هم در دنيا زندگى كردند و رفتند .
دنيا عار و ننگ نمىشناسد و شرم و حيا ندارد و از هر كارى ابا ندارد و از مكر فريب خجالت نميكشد بدانيد در حالى كه خود ميدانيد ناگزير بايد آن را ترك كنيد و دنيا همان گونه مىباشد كه خداوند آن را وصف كرده است .
پروردگار ميفرمايد :
لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ