مىرساند محبوبتر است از چيزى كه مىتواند به او سود برساند .
6 - عبد اللَّه بن ابى يعفور گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس روز را به شب و يا شب را به روز بياورد و قصدش دنيا باشد خداوند فقر را در مقابلش مجسم مىكند و كارهايش را پريشان مىسازد و جز به سهم خود به دنيا نخواهد رسيد ، ولى هر كس كه در شب و روز قصدش آخرت باشد ، خداوند دل او را توانگر مىكند و كارش را منظم مىگرداند .
7 - زراره و محمد بن مسلم از امام صادق عليه السّلام روايت مىكنند كه فرمود : هر گاه بندهء سعى و كوشش خود را فقط در شكم و دامن خود قرار دهد در نزد خداوند ارزش و اعتبارى ندارد .
8 - حفص بن قرط از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمودند : هر كس به دنيا بيشتر توجه كند در هنگام از دست دادن دنيا حسرت خواهد خورد .
9 - محمد بن مسلم زهرى گويد : از امام سجاد عليه السّلام سؤال شد كدام يك از كارها نزد خداوند بهتر است ، فرمودند : بعد از شناخت خدا و رسول صلى اللَّه عليه و آله عملى بهتر از بغض دنيا نمىباشد ، براى بغض دنيا و همچنين معصيتها شعبههاى متعددى هست .
نخستين موردى كه خداوند به وسيله آن معصيت شد كبر است ، شيطان براى نخستين بار تكبر كرد و خداوند را نافرمانى نمود و خداوند مىفرمايد :
أَبى وَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرِينَ
: ابليس امتناع نمود و تكبر ورزيد و از كافران گرديد .
دومين معصيت حرص است و آن مربوط مىشود به آدم و حوا عليهما السّلام هنگامى كه خداوند به آنها گفت : نزديك آن درخت نرويد و از هر جا مىخواهيد بخوريد و اگر به آن درخت نزديك شديد از ستمگاران به حساب مىآييد .
اما آنها به طرف آن درخت رفتند و از آن جا چيزهائى برداشتند كه به آن نيازى نداشتند و حرص در فرزندان آنها تا روز قيامت جريان دارد و از اين رو اولاد آدم دنبال چيزهائى مىروند كه هرگز به آن نياز پيدا نمىكنند .
بعد از آن حسد مىباشد كه فرزند آدم بخاطر آن برادرش را كشت و از همين