2 - على بن عقبه از پدرش روايت مىكند كه گفت : از امام صادق عليه السّلام شنيدم مىفرمود : كار خود را براى خداوند انجام دهيد و مردم را در نظر نياوريد و بدانيد هر چه براى خدا باشد در نزد خداوند خواهد بود و هر چه براى مردم باشد به طرف خداوند نخواهد رفت .
3 - يزيد بن خليفه گويد : امام صادق عليه السّلام فرمودند : هر ريائى شرك به حساب مىآيد هر كس براى مردم كار كند بايد پاداش آن را هم از مردم بگيرد و هر كس براى خداوند كار كند خداوند پاداش او را خواهد داد .
4 - جراح مدائنى از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه آن حضرت در تفسير آيه شريفه
فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً
، هر كس مىخواهد به لقاء پروردگار برسد بايد كار نيك انجام دهد و در عبادت براى خداوند شريك نياورد ، فرمودند :
مردى كار خوبى انجام مىدهد و رضاى خداوند را در نظر نمىگيرد و مقصودش اين است مردم او را آدم خوبى بدانند و دوست دارد مردم در باره او سخن بگويند و كارهاى او را تعريف و توصيف كنند و در محافل و مجالس ذكر او را بنمايند ، اين مرد در عبادت خود مشرك مىباشد .
بعد از آن فرمودند : بندهاى كه كارهاى نيك انجام دهد و دوست نداشته باشد آن را فاش كند ، خداوند بعد از مدتى آن خير را براى مردم آشكار مىكند و هر بندهاى كه بخواهد شرى را پنهان نمايد خداوند پس از چند روز آن را فاش مىسازد .
5 - محمد بن عرفه گويد : امام رضا عليه السّلام به من فرمودند : واى بر تو اى پسر عرفه كارها را بدون ريا انجام دهيد و آن را به رخ مردم نكشيد و بدانيد هر كس براى غير خداوند كار كند او را به همان شخص وامىگذارد و هر كس كارى بكند خدا او را به وى بر مىگرداند چه خير باشد و يا شر .
6 - عمر بن يزيد گويد : من در نزد امام صادق عليه السّلام شام مىخوردم و آن جناب اين آيه را خواندند
بَلِ الْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ وَ لَوْ أَلْقى مَعاذِيرَهُ
يعنى انسان خود