حليم نشان بده .
17 - حفص بن ابى عائشه گويد : امام صادق عليه السّلام يكى از غلامانش را براى كارى فرستاده بودند او در مراجعت تأخير كرد ، امام عليه السّلام خود در تعقيب او روان شدند ، و ديدند او در گوشهاى خوابيده است .
امام عليه السّلام در كنار او قرار گرفتند تا او از خواب بيدار شد ، هنگامى كه ديده از خواب گشود امام را بالاى سرش ديد در حالى كه او را باد مىزد ، امام عليه السّلام فرمود اى فلان اين چه كار است هم شب مىخوابى و هم روز ، شب مال خودت مىباشد و روزها هم بايد دنبال كار ما باشى .
18 - جابر از امام باقر عليه السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : خداوند متعال بنده با حيا و عفيف را دوست مىدارد .
19 - سعيد بن يسار گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه بين دو نفر نزاعى رخ دهد دو فرشته نازل مىگردند و به يكى از آنها كه سفيه مىباشد مىگويند تو هر چه دلت خواست گفتى و اهليت آن را هم داشتى و به زودى جزاى آن را خواهى ديد .
بعد از آن متوجه شخص حليم و بردبار مىشوند و به او مىگويند : تو هم صبر و شكيبائى به خرج دادى و حلم خود را نشان دادى ، خداوند به زودى از گناهان تو هم مىگذرد ، در صورتى كه خود را تا پايان نگهدارى فرمود : اگر مرد حليم به آن سفيه اعتراض كند و به خواهد معارضه به مثل نمايد آن دو فرشته بالا مىروند .
20 - هشام بن حكم گويد : امام عليه السّلام فرمود : حضرت على بن الحسين عليهما السّلام فرمودند : من دوست ندارم خود را خار كنم و شتران سرخ مو داشته باشم ، من صبر و مشقت را تحمل مىكنم و خشم خود را فرو مىبرم ، اين براى من محبوبتر است از اينكه خشمگين شوم و انتقام بگيرم .
21 - زيد شحام گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : خوب چيزى است خشم خود را فروبردن و صبر كردن در برابر ناملايمات ، پاداش بزرگ براى كسانى مىباشد كه
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 301
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠١