كه اين گونه بردگان را سپر مرگ خود قرار مىدهد . [ شبيب از آنجا فهميد كه او حجاج نيست ] زيرا تازيان به هنگام درد « آه » مى گويند [ نه « آخ » ] .
سپس اعين ، صاحب حمام اعين ، خود را به شكل حجاج در آورد و لباسهاى او را پوشيد . شبيب بر او حمله كرد و او را كشت . حجاج گفت : براى من استر بياوريد كه سوار شوم . برايش استرى آوردند كه دست و پايش سپيد بود . به او گفتند : اى امير خداوند ترا قرين صلاح بدارد . ايرانيان فال بد مى زنند كه در چنين روزى بر چنين استرى سوار شوى گفت : نزديكش بياوريد ، كه سپيد پيشانى و رخشان است و امروز [ اين جنگ ] هم رخشان و سپيد است . سوار همان شد و ميان مردم بر چپ و راست حركت كرد سپس گفت : براى من عبايى بگستريد و برايش گستردند و بر آن نشست و گفت : تختى بياوريد آوردند . برخاست و بر آن نشست و بانگ برداشت كه اى مردم شام اى مردم سخن شنو و فرمانبردار مبادا كه باطل اين گروه پليد بر حق شما پيروز گردد ، چشمهايتان را فرو بنديد و به زانو در آييد و با سرنيزهها از اين قوم استقبال كنيد . آنان به زانو در آمدند آنچنان كه گويى زمينى سنگلاخ و سياه بودند .
از اين هنگام بود كه باد قدرت شبيب فرو نشست و خداوند متعال فرمان به ادبار كار او و سپرى شدن روزگارش داد . شبيب نزديك آمد تا به مردم شام رسيد و لشكر خود را سه گروه كرد . گروهى همراه خودش بودند گروه ديگر با سويد بن سليم و گروه سوم ، با مجلل بن وائل . شبيب به سويد گفت : با سواران خود بر ايشان حمله كن .
او حمله كرد و شاميان چنان ايستادگى كردند كه او كنار نيزههاى ايشان رسيد ، آن گاه بر او حمله كردند . سويد مدتى طولانى با آنان جنگ كرد و آنان پايدارى نمودند و سپس چندان با او نيزه زدند و قدم به قدم او را عقب نشاندند تا او را به يارانش محلق ساختند .
چون شبيب پايدارى ايشان را ديد صدا زد : اى سويد با سواران خود به پرچمهاى ديگر حمله كن ، شايد آنان را از جاى حركت دهى و بتوانى از پشت سر حجاج بر او حمله آورى و ما از پيش روى او حمله كنيم . سويد بر آن بخش حمله كرد ولى كنار ديوارهاى كوفه بود و از فراز بام خانهها و دهانه كوچهها آنان را سنگباران كردند و او برگشت و پيروز نشد .
عروة بن مغيرة بن شعبه نيز او را تير باران كرد - حجاج عروه را همراه سيصد تير انداز شامى در پشت جبهه خويش قرار داده بود كه از پشت سر مورد حمله قرار نگيرد - شبيب ميان ياران خويش فرياد زد : اى اهل اسلام همانا كه شما براى
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 423
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٤٢٣