نامه بر او خوانده مىشود . سلام بر شما باد ، اما بعد همانا كه خداوند بردبار و داراى تحمل و مهلت است . پيش از حجت و برهان به كيفر دادن شتاب نمى كند و گناهكار را در مرحلهء نخست عقوبت نمى نمايد ، بلكه توبه را مى پذيرد و همچنان مهلت مىدهد و از بازگشت از گناه خشنود مىشود تا حجت و برهان ، بزرگتر و براى معذرت رساتر باشد . پيش از اين بيشتر شما چنان ستيزهجويى كرديد كه مستحق عقوبت بوديد . من از گنهكار شما در گذشتم و از گريختگان شما شمشير بداشتم و از هر كدامتان كه روى به من آورديد عذرتان را پذيرفتم و از شما بيعت گرفتم . اينك اگر به بيعت من وفا كنيد و نصيحت مرا بپذيريد و به اطاعت از من پايدار باشيد ميان شما به احكام قرآن و سنت و راه حق عمل خواهم كرد و راه هدايت را ميان شما بر پا مى دارم ، و به خدا سوگند هيچ كارگزار و حاكمى را پس از محمد ( ص ) از خودم داناتر به آن احكام و عمل كنندهتر به گفتار نمى دانم . اين گفتار خود را صادقانه مى گويم و نسبت به گذشتگان نكوهشى ندارم و كار آنان را كم و اندك نمى شمرم .
و اگر هوسهاى هلاكتبار و نابخردان ستم پيشه شما را به ستيز با من وادارند و بخواهيد با من مخالفت كنيد همانا كه اسبان نژادهء خويش را نزديك آورده و اشتران خويش را آماده ساختهام و سوگند به خداوند كه اگر مرا ناچار از حركت به سوى خود كنيد چنان با شما در خواهم افتاد و چنان ضربتى بر شما خواهم زد كه جنگ جمل در قبال آن چون « ليسيدن ليسندهاى باشد » و همانا گمان من چنين است كه به خواست خداوند خود را در معرض هلاكت قرار مدهيد . اين نامه را هم به عنوان حجت براى شما فرستادم و پس از آن هرگز براى شما نامهيى نخواهم نوشت . اگر خيرخواهى و اندرز مرا نپذيرفتيد و با فرستادهام ستيز كرديد خودم به خواست خداوند متعال به جانب شما خواهم آمد . و السّلام . گويد : چون اين نامه بر مردم خوانده شد صبرة بن شيمان برخاست و گفت : شنيديم و اطاعت كرديم و ما با هر كس كه امير المومنين با او جنگ كند در حال جنگيم و با هر كس كه صلح كند در صلح خواهيم بود ، اى جاريه اگر توانستى با همين افراد قوم خود ديگران از قومت را كفايت كنى چه بهتر ، اگر دوست دارى ما ترا يارى كنيم يارى خواهيم داد .
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 218
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٢١٨