آن را بيان كرد و گفت : دلهاى آنها از سنگ هم سختتر مىباشد .
در آن جا كه فرمود :
« وَ إِنَّ مِنَ الْحِجارَةِ لَما يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهارُ »
، يعنى اين دلها به اندازه سفت و سخت هستند كه خيرى از آنها بيرون نمىآيد در صورتى كه از سنگها آب جريان پيدا مىكند و براى فرزندان آدم خير و بركت مىآورد .
از آن سنگها و صخرهها شكافهائى پديد مىآيد و آب قطره قطره از آن جريان پيدا مىكند و از آن دلهاى سخت بهتر مىباشد ، از آن صخرهها آبها جريان پيدا مىكنند ولى از دلهاى آن جماعت خيرى باز نمىگردد و جريان پيدا نمىكند .
بعد از اين خداوند فرمود :
وَ إِنَّ مِنْها
يعنى از سنگ از ترس خدا چيزى كاسته نمىگردد ، هر گاه بنام خدا و اولياء او محمد و على ، فاطمه ، حسن و حسين و پاكان از آل او عليهم السّلام آن را سوگند بدهى چيزى از آن سقوط نمىكند .
در دلهاى شما چيزى از اين نيكىها نيست
وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ،
بلكه او عالم به شما هست و شما را به سبب كارهائى كه انجام دادهايد مجازات مىكند ، و يا به شما نيكى مىنمايد و با عدالت با شما رفتار مىكند ، او به شما ستم روا نمىدارد و حساب شما را مىرسد و مورد عقاب قرار مىدهد .
خداوند متعال در اين جا دلهاى آنها را همان گونه وصف كرده كه در سوره نساء فرموده اگر آنها بهره از حكومت داشتند به مردم پشيزى هم نمىدادند ، و در باره سنگها در اين جا چنان فرموده كه در آيه شريفه ديگر فرموده : ما اگر اين قرآن را بر كوهى نازل مىكرديم هر آئينه مشاهده مىكردى آن كوه از ترس خداوند از يك ديگر پراكنده مىشد .
اين سركوبى براى يهوديان و ناصبيان است ، زيرا آن دو هر دو را دارا مىباشند و مرتكب هر دو گناه شدند ، توبيخ رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله به يهوديان بسيار سنگين آمد ، گروهى از رؤساء و خطيبان آنها گفتند : اى محمد تو ما را هجو مىكنى و از دلهاى ما سخن مىگوئى در صورتى كه خداوند خلاف آن را مىگويد .
در دلهاى ما خير زيادى هست ما روزه مىگيريم و صدقه مىدهيم ، و با فقراء مواسات مىكنيم رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله فرمود : مقصود از خير در نظر ما آن چيزى است