خداوند كارهاى خير را بر زبان جارى مىگرداند و در دلها ثابت مىكند ، خداوند خود بس است و شفا دهنده هر دردى هست ، هر چه مىخواهيد از خداوند بخواهيد و از وى اطاعت كنيد و از او شفا بجوئيد .
اى بندگان خدا بدانيد آن بندگانى كه داراى علم خداوند مىباشند . آن را از غير اهلش نگه مىدارند و چشمههاى آن را براى مردم جارى مىكنند ، آنها با محبت با همديگر رفت و آمد مىكنند و با دوستى و ملاطفت با هم برخورد مىنمايند .
آنها با جامهاى پر از آب سيراب مىشوند و به هم ديگر تعارف مىكنند ، شك و شبههاى آنها را فرا نمىگيرد ، و غيبت يك ديگر در ميان آنها نيست و از هم بدگوئى نمىكنند ، خلق و خوى آنها به اين امور بسته شده و آنها همواره با محبت و رفت و آمد با هم عمل مىنمايند .
آنها مانند بذر هستند و از ميان مردم انتخاب مىگردند ، همان گونه كه بذر را براى پاشيدن بر زمين اختيار مىكنند ، تا از آنها حاصلى خوب بيايد ، و فايده زيادى عائد كند ، آزمايشها آنها را آزمودهاند و از ميان مردم برگزيده شدهاند .
بايد مردم كرامتها را قبول كنند ، و از مصيبتها قبل از اينكه وقوع پيدا نمايند احتراز نمايند ، بايد توجه داشته باشند كه مدت عمر و زندگى در دنيا كوتاه است ، و اقامت در آن طولى نمىكشد ، او از منزلى به منزل ديگر منتقل مىگردد و از خانهاى به خانه ديگر مىرود .
بايد براى خانهاى كه به زودى به آنجا منتقل خواهد شد زاد و توشه تهيه كند و آن خانه را به خوبى بشناسد خوشا به حال آن صاحب دلى كه از هاديان اطاعت كند و سخن ناصحان را بشنود و از منحرفان و گمراهان دورى گزيند .
او بايد راه سلامتى را در پيش گيرد و با هدايت كسى كه او را هدايت مىكند بينا شود ، و از اوامر شخصى كه او را راهنمائى مىكند اطاعت نمايد ، وارد منزل هدايت شود قبل از اينكه درها بسته گردد و اسباب و وسائل قطع شود .
او بايد در توبه را براى خود بگشايد و از گناهان دورى گزيند و گرد معصيت
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 492
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٩٢